Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συναυλιες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συναυλιες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 1 Ιουνίου 2015

Rockwave festival 30-5-2015 ( 1000 mods, the black angels, the black keys)

Σκέλος α: η συναυλία.
Από τον τίτλο κάνω προφανές ότι δεν παρακολούθησα όλο το φεστιβάλ οπότε ξεκινάω από τους 1000 mods.
Το stoner παραδέχομαι ότι με έχει κουράσει και δυσκολεύομαι να το ακούσω πια αλλά οι 1000 mods το παίζουν
καλά με αποτέλεσμα το vultures να μου κάνει καλή εντύπωση. Επίσης καλή εντύπωση μου έκανε και η εμφάνιση τους. Πραγματικά παίξανε πολύ καλά. Το αναπάντεχο για όλους και για μένα ήταν ο κόσμος που ήταν εκείνη τη στιγμή στον χώρο. Υπήρξε κοινό που γούσταρε και δημιούργησε ωραία ατμόσφαιρα για την ώρα.
Μέχρι να ανέβουν οι Black angels στη σκηνή ο χώρος είχε σχεδόν γεμίσει. Η ώρα δεν βοήθησε πολύ την ψυχεδελική ατμόσφαιρα που μπορεί να προσφέρει η μπάντα πράγμα το οποίο διορθώθηκε όταν άρχισε να σκοτεινιάζει. Πολύ καλοί οι Black angels που έπεσαν στο αδιαπέραστο τοίχος του αδιάφορου λόγω άγνοιας κοινού που περιέβαλε την προσπάθεια τους με χλιαρότητα και τους αδίκησε.
Η ώρα έφτασε για τους Black keys, ο χώρος έχει γεμίσει υπολογίζω 20000 κόσμο ίσως και παραπάνω. Παίζοντας τραγούδια από τα τρία τελευταία τους άλμπουμ ( εκτός από ένα)  μερικά ελαφρώς πειραγμένα κατάφεραν και ξεσήκωσαν το κοινό που προς το τέλος παραληρούσε στο άκουσμα του lonely boy. Δεν ξέρω αν ήταν η καλύτερη εμφάνιση που κάνανε αλλά πιστεύω ότι ήταν αρκετά καλοί. Αν και στη σκηνή υπήρξαν περισσότεροι μουσικοί ο βασικός όγκος της μουσικής τους πέρασε από τους δύο τους. Νομίζω ότι όσοι βρέθηκαν εκεί το χάρηκαν αν και μάλλον όλοι ξενέρωσαν στο τέλος καθώς ο εορτασμός των
20 χρονών του φεστιβάλ ( αν και εντυπωσιακός με πυροτέχνηματα κομφετί κλπ)  έδωσε ένα απότομο τέλος και δεν άφησε το κοινό να ζήσει λίγο παραπάνω την αίσθηση που του άφησε η συναυλία αλλά τερμάτισε και την οποία ελπίδα είχε μήπως το συγκρότημα ξαναβγεί στη σκηνή.
Σκέλος β: ο κόσμος.
Μάλλον θα ακουστούν πολλά παράπονα. Πρώτον η αλήθεια είναι ότι όπου συγκεντρώνετε πολύς κόσμος υπάρχουν και προβλήματα. Βάλε ότι παρά τα 20 χρόνια του φεστιβάλ οι υποδομές μπορεί να έχουν βελτιωθεί αλλά για κανένα λόγο δεν είναι επαρκείς. Αποτέλεσμα αυτού είναι οι μεγάλες ουρές στις τουαλέτες, στα ταμεία, το μποτιλιάρισμα στον δρόμο κλπ.
Τώρα όσο αναφορά την συμμετοχή του στη συναυλία. Είναι αλήθεια ότι ο περισσότερος κόσμος έρχεται κατά κύριο λόγο για την τελευταία μπάντα,στη προκειμένη περίπτωση τους Black keys. Το θετικό φέτος σε σχέση με άλλες χρονιές είναι ότι ο κόσμος μαζεύτηκε νωρίτερα με αποτέλεσμα μπάντες όπως οι 1000 mods να παίξουν μπροστά σε κοινό που δεν περίμεναν. Το πρόβλημα όμως είναι η αδιαφορία του κοινού. Χαρακτηριστικό του ελληνικού κοινού είναι ότι δεν δίνει σημασία σε μπάντες που δεν ξέρει. Όσο φανατικοί και κολλημένοι να είναι ( δες μεταλάδες) δεν δίνουν ευκαιρίες στις μπάντες που δεν ξέρουν και περιμένουν με ανυπομονησία το μεγάλο όνομα. Το θέμα όμως είναι ότι σε φεστιβάλ που υπάρχει το μεγάλο mainstream όνομα μαζεύεται κόσμος που δεν γνωρίζει τη σκηνή ( και μάλιστα υπερτερεί σε σχέση με τους γνώστες) και αυτό έχει ως αποτέλεσμα μπάντες φτασμένες με τη δική τους πορεία στον χώρο να φαίνονται μικρές και τυχάρπαστες πχ black angels φέτος,  echo and the bannymen πέρυσι. Το πρόβλημα μου λοιπόν δεν είναι ότι εγώ άκουγα black keys πριν κάποιοι ανακαλύψουν τον Red fm που τους παίζει συνεχώς αλλά ότι οι συναυλίες πραγματικά χάνουν από άτομα που ασχολούνται περιστασιακά και επιφανειακά με τη μουσική και τα φεστιβάλ.
* η τελευταία φωτογραφία τραβήχτηκε από τον Σπύρο Ζερβό.

Δευτέρα 3 Μαρτίου 2014

Trentemoller Fix Factory Of Sound 27/2/2014

Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν από τον Δήμο Στεργιανό, ο οποίος μου είπε πολύ καλά λόγια για τη συναυλία. Όσοι λοιπόν πήγατε το ευχαριστηθήκατε, οι υπόλοιποι άπλα χαζέψτε τις φωτογραφίες.




Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου 2014

Deus Ex Machina Κύτταρο 22/02/2014

 Άλλη μια ευκαιρία για τους Deus να τα σπάσουν. Έχουν κάνει το live επιστήμη. Αν και το Αν είναι για μένα το φυσικό τους περιβάλλον, καθώς ο χώρος βοηθάει περισσότερο τόσο το κοινό όσο και την μπάντα, πάρα αυτά δεν κωλώνουν πουθενά. Ούτε στο κύτταρο το Σάββατο το βράδυ δησκολεύτηκαν να τα κάνουν πουτάνα. Ο Σταύρος όπως πάντα ζούσε το κάθε τραγούδι έντονα, έχωνε το μικρόφωνο στο κοινό, σκαρφάλωνε στη σκηνή, βούταγε, μέχρι που στο τέλος ανέβασε τον κόσμο πάνω. Σε γενικές γραμμές έχοντας και ένα νέο δίσκο μέσα στο '13 ,καταναλώθηκαν περισσότερο σε καινούρια τραγούδια. Αλλά δεν έλειψαν και οι σταθερές αξίες inspiration , chase me ( με γυναικεία παρουσία στο μπάσο και τα τύμπανα!) , motorpsycho, execute ( δεν τελειώνει συναυλία τους αν δεν ακουστεί) και iraq 'n' roll. Απαραίτητα πλέουν έχουν γίνει τα μπασταρδοκρατία και 38mm που συνοδεύονται από τον συνηθισμένο χαμό , ενώ ακούστηκαν και τα different, insight και lovesong. Μέχρι την επόμενη φορά... 

Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2014

Kylesa An Club 14/2/2014


Πολύ θα ήθελα μετά το τέλος της συναυλίας να τους κάνω μια και μόνη ερώτηση! Τι πρόβλημα έχουν με τους μπασίστες? Τι ρατσισμός είναι αυτός? Εντάξει μωρέ είναι δύο ερωτήσεις όπως ήταν δύο οι κιθάρες, δύο οι φωνές, δύο οι ντράμερ και ένας ο μπασίστας    (η μοναξιά του μπασίστα)! Αν και οι Kylesa δεν φημίζονται για τα φωνητικά τους, ακόμα διχάζομαι για τον αν ήταν σωστό ή λάθος που ο ηχολήπτης τα ψιλό έθαψε αν και ο ήχος γενικότερα δεν ήταν καλός (νομίζω ότι τα τύμπανα, κυρίως, ήταν λίγο πιο πάνω από ότι έπρεπε). Γενικότερα η παρουσία τους ήταν πολύ καλή. Υπήρξαν στιγμές που όλο το Αν      (γέμισε, μόνο πίσω από τις κολώνες δεν είχε κόσμο) σειόταν.
Όσο για τα support, μου φάνηκαν λίγο αδιάφορα και περισσότερο με κούρασαν. Δεν θέλω να το παίξω αυστηρός, αλλά αυτά που άκουγα ήταν χιλιοπαιγμένα. Καλή η προσπάθεια, αλλά καλό είναι να γνωρίζουν που πατάνε και να βελτιώνονται!


Κυριακή 26 Ιανουαρίου 2014

Monkey 3 -six D.O.G.S. 24/1/2014

                                 
Επιστροφή στην ενεργό δράση μετά από καιρό και πρώτη συναυλία για το 14 οι Monkey3. Οι Ελβετοί post-stoner-psycedelic-metalαδες  κατάφεραν να κάνουν μια συναυλία sold out στην Αθήνα και έπειτα κατευθύνθηκαν πρώτα προς τη Λάρισα και μετά προς τη Θεσσαλονίκη. Την αρχή έκαναν οι Έλληνες tuber. Ίσως από τις  λίγες περιπτώσεις που ανοίγει την συναυλία μια μπάντα που ταιριάζει απόλυτα στον ήχο. Δυνατός και εκρηκτικός ο ήχος τους με τις δυο κιθάρες να δεσπόζουν αν και τα κομμάτια τους έχουν λίγο πολύ το ίδιο μοτίβο.  Πραγματικά οι tuber είναι πολύ αξιόλογοι και έπαιξαν μια χαρά χωρίς να κουράσουν και πρόσφεραν την προθέρμανση που χρειάζεται το κοινό για να παρακολουθήσει τη συνέχεια.

Και ερχόμαστε στο κυρίως πιάτο. Η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα τι περίμενα να δω από τους Monkey3 οπότε δεν είχα μεγάλες προσδοκίες από την άλλη φοβήθηκα ότι χωρίς στίχους και με τη ψυχεδέλεια που διαθέτουν τα κομμάτια τους μήπως είναι κουραστικοί πόσο μάλλον όταν διαπίστωσα ότι οι tuber επί μια ώρα και κάτι στη σκηνή ήταν το ίδιο φλύαροι με τους Monkey3. Μικρόφωνο στη σκηνή λοιπόν δεν υπήρχε ούτε για καλησπέρα, καληνύχτα, ευχαριστώ κλπ κι όλη η επικοινωνία γινόταν με νοήματα και χειρονομίες. Ο ήχος τους ήταν απόλυτα ισορροπημένος ενώ ένας προτζέκτορας στο background προέβαλε διάφορα κλιπάκια στα οποία δεν έδωσα πολύ σημασία. Τρεις πραγματικά πολύ καλοί μουσικοί με ωραίες μελωδίες με τα απαραίτητα ξεσπάσματα αλλά και τα ψυχεδελικά τους σημεία έπαιξαν για μια ώρα και κάτι και δεν κούρασαν, τους ξαναέβλεπα άνετα! Η αλήθεια είναι ότι τους ανακάλυψα πρόσφατα αν και έχουν μερικά χρόνια στην πλάτη τους και μάλλον ήταν η αποκάλυψη της περσινής χρονιάς ( αν και δεν έγραψα κριτική για το άλμπουμ που κυκλοφορήσαν The 5th Sun).

Σάββατο 27 Απριλίου 2013

Philm 21/4/2013 Στο Second Skin

Μετά τη δισκοκριτική του Harmonic, πάρε στα καπάκια την ανταπόκριση από τη συναυλία τους στην Αθήνα!  Το κεντρικό πρόσωπο εννοείται ότι ήταν ο Lombardo, για αυτό φρόντισε τα τύμπανα να στηθούν μπροστά στη σκηνή, στην ίδια ευθεία με τους άλλους δυο της μπάντας. Αυτή ήταν η πώρωση της βραδιάς. Γιατί τον Lombardo τον έχουμε ξαναδεί ζωντανά και μάλιστα με τους Slayer, αλλά σκέψου ότι αυτή τη φορά πέρα από το σημείο που έστησε τα τύμπανα στη σκηνή, έπαιξε με ένα σχεδόν βασικό σετ τυμπάνων που δεν τον έκρυβε. Βάλε ότι το μαγαζί ήταν μικρό και τον είχες σε απόσταση αναπνοής, μπορούσες να διακρίνεις ακόμα και τις εκφράσεις του προσώπου του, την ένταση με την οποία έπαιζε , τις μπαγκέτες που έσπαγαν ή του γλίστραγαν από τα χέρια, αλλά εκείνος εκεί, το βιολί του, σφυροκοπούσε τα τύμπανα κι έκανε τον κατασκευαστή τους να καμαρώνει που άντεξαν στα χέρια του!
Έχοντας μόνο μια κυκλοφορία στο ενεργητικό τους ξέραμε τι θα ακούσουμε. Δηλαδή, όλο το Harmonic (παίζοντας τα τραγούδια σε γρηγορότερο tempo από αυτό του άλμπουμ), συν κάποια νέα τραγούδια όπως διαβάσαμε σε συνέντευξη του Lombardo και όσοι παρακολουθούν τα video της μπάντας στο youtube, γνώριζαν και για τη διασκευή του Symptom Of  The Universe. Ξεκίνησαν χωρίς λόγια με τα τραγούδια να διαδέχονται το ένα το άλλο και ο μόνος λόγος που σταματούσαν ήταν για να διορθώσει τα τύμπανα ο Lombardo (είπαμε ότι άντεξαν άλλα σίγουρα ταλαιπωρήθηκαν). Τότε μόνο έβρισκε την ευκαιρία ο Tomaselli να πιάνει τη κουβέντα με τον κόσμο. Τελικά αποδείχτηκε ο πιο επικοινωνιακός κι ο πιο εκδηλωτικός, καθώς έζησε τη συναυλία με τον δικό του εκστατικό τρόπο! Ο Lombardo πέρα από το show που έδωσε πίσω από τα τύμπανα, αρκέστηκε μόνο σε χειρονομίες ευχαριστίας προς το κοινό που τον επευφημούσε, ενώ ο Nestler μόνο στην παρουσίαση της μπάντας.
Δεν περίμενα κι ούτε απογοητεύτηκα που δεν έπαιξαν τίποτα από Slayer, ούτε πιστεύω ότι αυτό δείχνει κάτι για τις μεταξύ τους σχέσεις. Απογοητεύτηκα περισσότερο από το κοινό (αυτό που κάποιος φίλος μου ονομάζει subuteo). Σίγουρα η μουσική των Philm δεν είναι η πιο συναυλιακή που μπορείς να βρεις, αλλά ρε φίλε, ακόμα κι όταν ακούς κάτι που δεν σου αρέσει, το πόδι σου το κουνάς κάποιες τουλάχιστον στιγμές στο ρυθμό της μουσικής.
Για να κλείσω τις εντυπώσεις μου από τη συναυλία, θα αναφερθώ και στη μπάντα που προηγήθηκε.  Εννοείται ότι δεν τους είχα ξανακούσει τους Tardive Dyskinisia, αλλά διάβασα καλά πραγματάκια για αυτούς.  Προσωπικά αυτού του είδους ο ήχος δεν μου αρέσει, αλλά όσοι γουστάρουν μπάντες τύπου Meshuggah μάλλον θα τους λατρέψουν! Μεγάλα σε διάρκεια τραγούδια, με πολλές αλλαγές που χανόσουν.  Δύσκολα τραγούδια για συναυλία! Αν και στριμωγμένοι στη μικρή σκηνή, έκαναν ότι καλύτερο για να ζεστάνουν το κοινό "subuteo". Μάταια όμως! Τι κι αν οι κιθαρίστες κοπανιόντουσαν, τι κι αν ο τραγουδιστής προσπαθούσε να πει κανα αστείο, τι κι αν έκραζε για την απάθεια του κοινού, τα αγάλματα έμεναν ακίνητα!






Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου 2012

Red Hot Chili Peppers OAKA 4/9/2012

Πως γίνεται σε μια συναυλία να παραγκωνισεις τη μπάντα που παίζει και να κανείς τους πάντες να μιλάνε για σένα? Απλά κανείς το χειρότερο για την διοργάνωση της! Και εν τέλει το πέτυχαν και με το παραπάνω! Τρως το πακέτο για να φτάσεις στο ΟΑΚΑ κάτι που γνώριζες αλλά να θέλεις μια ώρα να μπεις στην αρένα? Μόνο συγχαρητήρια μπορείς να δώσεις στους διοργανωτές! Όχι ότι δεν το περιμέναμε αλλά κάθε φορά καταφέρνουν και μας εκπλήσσουν με την ανικανότητα τους. Nα κάνουν επιτέλους μια καλή οργάνωση ειδικά για μια πάντα που είναι τεράστια! Αλλά έχω ήδη ασχοληθεί αρκετά με αυτούς τους καραγκιόζηδες οπότε ώρα είναι να δώσω χώρο στους πραγματικούς πρωταγωνιστές. Αν και έβλεπα τον παπά να έρχεται κατα πάνω μου με δρασκελιές αν και πήγα προκατειλημμένος κυρίως λόγω της τελευταίας τους δουλειάς τελικά το ευχαριστήθηκα. Άλλωστε αν δεις τους red hot chilli peppers live ειδικά στη χώρα σου είναι σα να βάζεις ένα επιπλέον γαλόνι στη συναυλιακή σου καριέρα! Γενικότερα το peak της πάντας για μένα ήταν το californication. Τα παλιότερα κομμάτια μου αρέσουν πολύ αλλά μετά γίνανε λίγο εμπορικοί λίγο κουραστικοί και προσφάτως αδιάφοροι. Κι όμως δεν με κούρασαν. Ακόμα και τα αδιάφορα καινούρια κομμάτια τους τα άκουσα ευχάριστα. Σίγουρα δεν την κατατάσσω στις καλύτερες συναυλίες που έχω δει καθαρά λόγω του setlist αλλά όπως και να το κανείς είναι οι red hot chilli peppers ρε γαμωτο! Η παρουσία του νέου κιθαρίστα δημιούργησε πολλές αμφιβολίες αλλά εγώ τον βρήκα καλό. Το έχει το όργανο απλά είναι διαφορετικού στυλ. Δούλευε πολύ με τα εφέ της πεταλιερας και ξέφευγε από το κλασσικό παίξιμο. Ίσως αυτός να ήταν και ο λογως που ακούγονταν λίγο ψυχεδελικοι στα διαφορά τζαμαρισματα στις εισαγωγές αλλά και στα τελειώματα τον τραγουδιών δείχνοντας πάνω από ολα πόσο αρχιδατοι μουσικοί είναι! Αν και δεν τους έχω ξαναδεί ζωντανά μου έκανε εντύπωση η νωθρότητα του Kiedis. Δεν ξέρω αν αυτό ήταν το concept όλης της περιοδείας να πέσει όλο το βάρος στο φρενοκομείο τον Flea. Τελικά την συναυλία πρέπει να την ευχαριστηθηκαν περισσότερο όσοι πήγαν κρατώντας μικρό καλάθι.

Σάββατο 7 Ιουλίου 2012

Rockwave Festival 2012 (2η μέρα)

Καθυστερησά, το ξέρω. Αλλά η παράδοση επιτάσσει να γράψω κάτι για την δεύτερη μέρα του φετινού Rockwave festival. Τι καθορίζει την επιτυχία ενός φεστιβάλ η προσέλευση του κόσμου η απόδοση των συγκροτημάτων ή η ατμόσφαιρα? Δεδομένου ότι ήταν η πρώτη φορά που το φεστιβάλ έγινε στην μικρή σκηνή του Terre vibe δεν μπορούμε να μιλάμε για το πιο πετυχημένο φεστιβάλ των τελευταίων χρόνων αλλά μάλλον το αντίθετο. Εντάξει τα χουμε πει χιλιάδες φορές για την κρίση για τα ελαττώματα του χώρου αλλά μήπως έπαιξαν ρόλο και τα ονόματα? Παρακολούθησα τα τρία τελευται συγκροτήματα και έχω να πω τα εξής: Οι Paradise Lost έχουν κάνει αρκετά περάσματα από την χώρα μας και παίζει να κάναν την χειρότερη εμφάνιση τους. Δίκαιες οι διαμαρτυρίες για τον ήλιο που δεν βοήθησε την μπάντα και κατέστρεψε την ατμόσφαιρα της μουσικής της. Σχεδόν αδιάφορο το κοινό και οι Paradise έφυγαν άρον άρον από τη σκηνη μην ολοκληρώνοντας το set τους. Λίγες οι καλές στιγμές τους. Για μένα και τα τραγούδια από το νέο τους άλμπουμ ήταν ένας παράγοντας που λειτούργησε αρνητικά.

Ο ήλιος έπεσε η ζέστη άρχισε να γίνεται υποφερτη τα φώτα άρχισαν να δημιουργούν το απαραίτητο εφέ και οι Machine Head έχοντας το δικό τους κοινό μπήκαν δυναμικά. Γνωρίζοντας ελάχιστα για την μπάντα κατάλαβα ότι η σκηνική τους παρουσία ήταν αρκετά καλή και το set των τραγουδιών που παίξανε άρεσε στον κόσμο που επιδόθηκε σε ανελέητο crowd surfing. Παρακολουθώντας τη μισή συναυλία από τα πλαγιά της σκηνής στο άνοιγμα από όπου έφευγαν οι surfers εντυπωσιάστηκα από ένα παλικάρι που πέρασε τρεις φορές! Αλήθεια υπήρχε καποιο βραβείο για αυτόν που θα πέρναγε τις περισσότερες φορές?
Ο Ozzy μπορεί να έπαιξε και πέρσυ αλλά το μέγεθος του είναι τεράστιο και τελικά μόνο τέτοια ονόματα μπορούν να ξεσηκώσουν το κοινό. Είχε βέβαια και βοήθεια! Terry butler,Zak Wild,Slash και Gus G. βοήθησαν με την παρουσία τους. Η ζωντανή δυσφήμηση της υγιεινής ζωής ανέβηκε στη σκηνή με πολύ κέφι αλλά ξέχασε στο καμαρίνι τα λαρύγγια του. Το πρώτο set με τον Gus G περιελάμβανε τραγούδια από την προσωπική του καριέρα ενώ προς το τέλος του set είχαμε εμείς την ευκαιρία να θαυμάσουμε solo δεξιοτεχνίας κιθάρας και τυμπάνων ενώ ο Ozzy να πάρει ένα βελτιωμένο κοκτέιλ που θα βελτιωνε λίγο τη φωνή του. Επιστροφή με Butler και Slash και τραγούδια των Sabbath. Last but no least στη σκηνή εμφανίσθηκε ο Zack Wild συνεχίζοντας με τραγούδια των Sabbath κι αν θυμάμαι καλά μόνο το mama I'm coming από τις καλές ημέρες του με τον Ozzy. H συναυλία έκλεισε με όλους πάνω στη σκηνή παίζοντας το paranoid και αφήνοντας τελικά μια ευχάριστη ανάμνηση κι απ' αυτό το φεστιβάλ!
Α! Και μια συμβουλή για τα αλάνια με τις μυρωδιές. Μάγκες,είναι αγένεια να μην γυρίζει!

Δευτέρα 30 Ιανουαρίου 2012

Ζωρζ Πιλαλι & Δημητρης Πουλικακος Κυτταρο 27/1/2012

Τι κι αν χρησιμοποιεί τη βάση του μικροφώνου για να στηριχθεί.Τι κι αν έχει μια καρέκλα στη σκηνή και αράζει οπότε βρίσκει ευκαιρία.Τι κι αν έχει ένα μεγάλο τετράδιο μπροστά του γιατί δεν θυματε τους στίχους.Τι κι αν πολλές φορές αναγκάζετε να σκύψει περισσότερο για να δει τους στίχους.Τι κι αν εκτέλεσε εν ψυχρώ το Californication των Red Hot Chili Peppers o Πουλικας παραμένει τοτέμ!
Όσο για τον Πιλάλα πάντα ξέρουμε τι να περιμένουμε μόνο που δεν το χορταινουμε! Όσες φορές και να ακούσουμε τις ιστορίες του θα γελάμε σαν να τις ακούσαμε για πρώτη φορά. Όσες φορές και να ακούσουμε τη ζουζου τη μπετονιέρα το τρίκυκλο πάντα θα γουστάρουμε. Πάντα αστείρευτος χορεύει κάνει γκριμάτσες μιλάει με το κοινό πάντα απολαυστικός!
Οι δυο τους μαζί κάνουν ένα εκρηκτικό μείγμα αν και οι δυο μαζί στη σκηνή έμειναν πολύ λίγο!

Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2011

Επίκαιρα: Προπώλησης εισιτηρίων για Το Μαυρον Σαββατον

Αθρόα ήτο η προσέλευσης του κοινού δια την αγορά εισιτηρίων της συναυλίας του μουσικού σχήματος To Mαύρον Σαββατον η οποία θα λάβει μέρος την πρώτην Ιουλίου εις τον χωρον δονουμενη γη εις την Μαλακασαν Αττικής!Το φιλοθεαμον κοινό άρχισε να καταφτάνει στο χώρο του οίκου των εισιτηρίων από την ενατην πρωινήν με χαμόγελα και φορητά ωτο-ηχεία ενώ τα ταμεία του οίκου άνοιξαν μια ώρα και τριάντα λεπτά αργότερα.Η διοργανώτρια αρχήν μαζί με την πωλησην των εισητηριων προσέφερε εις τους αγοραστας και μιαν διαφημιστικην αφίσα του γεγονότος ενειδη δώρου.

Κυριακή 10 Ιουλίου 2011

ROGER WATERS 8/7/2011 ΚΛΕΙΣΤΌ ΟΑΚΑ

Είναι εκπληκτικό πόσο επίκαιρο παραμένει το The Wall των Pink Floyd. Μπορεί να είναι όλο προσωπικά βιώματα του Waters αλλά είναι έτσι γραμμένο που μπορεί να ερμηνευθεί με διαφορετικό τρόπο και να ταιριάξει με τη σύγχρονη πραγματικότητα! Το Show όταν πρωτοεγινε ήταν πρωτοποριακό καθότι οι Pink Floyd ήταν οι πρώτοι που έστησαν Show με οπτικοακουστικά μέσα. Τώρα τα περισσότερα γίνονται έτσι. Παρ' αυτά το The Wall έχει κάτι το ξεχωριστό! Ολο το Show που γίνεται εξυπηρετεί το concept του άλμπουμ και έχει μια θεατρικότητα. Δεν γίνονται πράγματα απλά και μόνο για την ευχαρίστηση του κοινού, για το εφέ. Το μόνο που υστερεί το σύγχρονο The Wall είναι ότι γίνεται σε μικρότερα στάδια.

Σε αντίθεση με τη προ διετίας εμφάνιση του Waters στη Μαλακάσα η προχθεσινή δεν ήταν τόσο συναυλιακή!Και αυτό είναι κατανοητό.Θυμάμαι τι έγινε τότε όταν έπαιξε το Another Brick In the Wall και τι έγινε προχθές και σχεδόν ξενερώνω. Συγκεκριμένα την ώρα που παιζόταν το Trial σε όλο το τοίχο προβαλλόταν το animation από τη ταινία και ήταν πραγματικά σα να παρακολουθούμε κινηματογράφο. Αυτή ήταν και η ιδιαιτερότητα αυτού του εγχειρήματος, δεν ήταν συναυλία αλλά μια παράσταση και έτσι πρέπει να τη παρακολουθήσουμε.Και πραγματικά ήταν εντυπωσιακό!Οι βιντεοπροβολές τα συνθήματα στο τοίχο οι τεράστιες κούκλες το ιπτάμενο γουρούνι το αεροπλάνο που σκάει στο τοίχο όλα ήταν φανταστικά και μας καθήλωσαν!
(Ειλικρινά υπάρχει κάποιος να μου πει την ώρα που γράφτηκε στο τοίχο το σύνθημα "Να Γαμηθεί Η Κυβέρνηση" το χαρήκαν το ίδιο στα VIP όσο το χαρήκαμε κι εμείς στο υπόλοιπο γήπεδο? Ούτε είδα ούτε ξέρω τι προσωπικότητες σκάσανε μύτη στα VIP.)
Πολύ πιο εντυπωσιακό απ' όλα αυτά ήταν ότι το μεγαλύτερο ποσοστό του κόσμου σεβάστηκε την παράκληση του Waters να μη φέρουν κινητά και κάμερες. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων τουλάχιστον εγώ στην αρένα δεν είδα κινητό ή κάμερα.
Τέλος είναι περίεργο αλλά ενώ η συναυλία ήταν sold out το ένα τέταρτο περίπου τις αρένας ήταν άδειο!Δεν ξέρω αν έχει να κάνει με τη μαγνητοσκόπηση ή όχι δεν έχω μάθει κάτι ακόμα.

Σάββατο 21 Αυγούστου 2010

SERJ TANKIAN TERRA VIBE 17-8-2010

Όχι που δε θα εγκαινίαζα τη μικρή σκηνή του terra vibe. Και μάλιστα όταν φιλοξενείτε σε αυτή ένα όνομα όπως είναι ο Serj Tankian! Εντάξει δε λέω μου αρέσει το Elect the dead αλλά τον Tankian τον ακολουθώ κυρίως λόγω των System... Σίγουρα έχοντας κάνει μόνο ένα album δεν περιμένεις κάποια έκπληξη και έτσι έγινε. Παίχτηκε ολόκληρο το Elect the dead με μερικές σφήνες από τραγούδια του νέου album που ετοιμάζει. Δεν έλειψαν και οι πύρινοι λόγοι πριν από κάποια τραγούδια ενοχοποιώντας την Αμερική τον λατρεμένο του πρόεδρο Goerge Bush και το ΔΝΤ. Μίλησε για δημοκρατία τους χαζούς ανθρώπινους περιορισμούς και τη γενοκτονία των Αρμενίων.
Τώρα να πω kati και για τους Viza ήταν καλοί. Για όσους δεν γνωρίζουν παίζουν κάτι μεταξύ Gogol bordello και SOAD με αρκετά ανατολίτικα και σκα στοιχεία.
Μη περιμένετε να δείτε φωτογραφίες που τράβηξα γιατί όλες βγήκαν κουνημένες!

Κυριακή 27 Ιουνίου 2010

Το Φεστιβάλ Της Νιότης Μου

Ίσως να ακούγεται περίεργο πως γίνεται να τρως τόση ταλαιπωρία για να δεις μερικούς πενηντάρηδες να χτυπιούνται πάνω στη σκηνή παίζοντας μια άκρως νεανική μουσική! Κι όμως δεν είναι παλιμπαιδισμός! Εντάξει για αυτούς είναι η "δουλειά" τους αλλά για μας ένα απωθημένο! Ένα απωθημένο που κρατάει από τα σχολικά χρόνια τότε που διάβαζα μαθηματικά ακούγοντας Slayer και κάνοντας headbαnging δημιουργώντας την απορία σε όλους πως γίνεται αυτό το παιδί να διαβάζει! Τότε που γέμιζα όλα τα σχολικά βιβλία με τα λογότυπα των αγαπημένων μου συγκροτημάτων! Ο Heatfield μας είπε το βράδυ αυτό ότι δεν συμβαίνει κάθε μέρα ένα φεστιβάλ με τέτοια ονόματα και έχει δίκιο και κυρίως στην Ελλάδα δεν συνέβη ποτέ. Ήταν η πρώτη φορά που έπαιξαν την ίδια μέρα οι τέσσερις μπάντες που θεμελίωσαν των thrash ήχο. Ιστορικά συγκροτήματα που για αρκετά χρόνια ήταν η αιχμή του δόρατος της Metal μουσικής. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι και αλλάξανε πολλά πράγματα. Οι Anthrax προσπάθησαν να ακολουθήσουν το alternative ρεύμα που ερχόταν οι Metallica προτίμησαν να απευθυνθούν σε πιο ευρύ κοινό οι Slayer συνέχισαν να κάνουν τα ίδια καταντώντας γραφικοί και οι Megadeth ήταν οι μόνοι που κατά τη γνώμη μου κράτησαν λίγη αξιοπρέπεια. Δεν πήγαμε όμως σε αυτό το φεστιβάλ για να δούμε τα συγκροτήματα όπως είναι αλλά όπως ήταν. Να θυμηθούμε τις παλιές καλές εποχές τότε που έπαιζαν μουσική γιατί γούσταραν είχαν ακόμα ιδέες και έμπνευση πριν καταλάβουν ότι το όνομα του συγκροτήματός αποτελεί και ένα trademark που πρέπει να ξέρουν να το διαχειριστούν τότε που όλα ήταν πιο ρομαντικά! Οι Anthrax μου έδωσαν αυτό που πραγματικά ήθελα οι υπόλοιποι (εξαιρώ τους Megadeth λόγω της αξιοπρέπειας που έλεγα νωρίτερα) μας προώθησαν και μερικά νέα τραγουδάκια. Δεν είναι ότι δεν το περίμενα αλλά δεν παύει να με ξενερώνουν. Πάραυτα δεν μπορώ να πω ότι δεν το ευχαριστήθηκα απλά ήταν μια εμπειρία που έπρεπε να την έχω από παλιά και την απόκτησα σε αυτή την ηλικία σκέψου!

* Να πω ότι δεν μεροληπτώ υπέρ των Megadeth προσπαθώ να είμαι όσο πιο αντικειμενικός γίνεται.
** Τα πιο αγαπημένα μου συγκροτήματα του χώρου  ήταν οι Sepultura οι Slayer και οι Metallica.
*** Θεωρώ ότι thrash υπάρχει περίπου μέχρι το 90 άντε βαριά μέχρι το 92 οπότε κάπου εκεί τοποθετώ και το τέλος της καλής περιόδου των Big four.







Δευτέρα 7 Ιουνίου 2010

Phil Shoenfelt 30/5/2010 Rodeo

Ξεπερασα τον εαυτό μου εκείνες τις μέρες! Και μετά από την αδιάφορη συναυλία των Epica (μόνο για παρέα στο Μήτσο πήγα ... άντε και για τη γκόμενα που τραγουδάει) είπα να καθαρίσω το αυτί μου! Ο Shoenfelt προσφέρεται για αυτό. Να ήμασταν 40 άτομα? Αλλά ρε φίλε ανέβηκε με όρεξη στη σκηνή! Ωραίος, έτσι πρέπει. Δυσαρεστήθηκα γιατί δεν έμεινα μέχρι το τέλος γιατί δεν τη πάλευα λόγω κούρασης. Πίστευα οτι έχασα τη μισή συναυλία αλλά χάρηκα όταν έμαθα ότι έχασα μόνο κανα 20 λεπτο.
Έχασα δυστυχώς το dead flowers for alice απόλαυσα το cloak of virtue το οποίο έπαιξε μαζί με τους dustbowl που άνοιξαν τη συναυλία. Country και όχι μόνο έχουν συνεργαστεί με τον Phil στο τελευταίο τους album. Μετράνε! Γενικότερα ... επιτυχία ο πουρές!!!!!!!




Κυριακή 16 Μαΐου 2010

15-5-2010 Aν club Greece Gone Garage Festival

Σαββάτο βράδυ και πήραμε μια καλή δόση garage (να ακούσουμε τη φαρφίζα μας να γουστάρουμε). Ο κόσμος αρχικά ήταν πολύ λίγος αλλά σιγά σιγά άρχισε να γεμίζει το μαγαζί την ίδια ώρα που ο Κώστας στα decks έψαχνε τη πραμάτια του για να ανασύρει ότι serf rock τραγούδι είχε μαζί του προκειμένου να προλογίσει τη πρώτη μπάντα της βραδιάς! Οι El Bujura (μη ρωτήσετε τι σημαίνει) άνοιξαν τη βραδιά με μπόλικο surf rock λίγο garage και με τη προσθήκη της τρομπέτας  έναν πιο desert ήχο. Ωραία μπάντα άναψαν τα αίματα για τους επόμενους που θα ακολουθούσαν! Οι Snails που ακολούθησαν αντιμετώπισαν και τα περισσότερα προβλήματα με τον ήχο (άδικα πάσχιζαν με τα σινιάλα τους προς τον ηχολήπτη) σε σχέση με τους υπολοίπους αλλά σταθήκαν στο ύψος των περιστάσεων. Με τον βαβουριάρικο και εκρηκτικό ήχο τους (παιδιά η φυσαρμόνικα ήταν όλα τα λεφτά) προετοίμασαν όπως ακριβώς έπρεπε το έδαφος για την εξόρμηση των Frantic V. Τα καρντάσια τα σπάσανε! Έχοντας τα λιγότερα προβλήματα με τον ήχο τρέλαναν το κόσμο. Το ήδη προθερμασμένο κοινό πλέον έβραζε με τον εκρηκτικό ήχο τους! Τέλος γιατί μετά έφυγα οι Yesterday's Thought. Λιγότερο δυναμικοί αλλά σπεσιαλίστες του είδους κράτησαν το κοινό στο σημείο βρασμού που το είχαν φέρει οι προκάτοχοι τους. Ο ήχος κι εδώ προβληματικός! Ο ντράμερ χτυπιόταν σε κάθε τραγούδι για να δώσει στον ηχολήπτη να καταλάβει τι πρέπει να αλλάξει. Δεν πειράζει έτσι είναι αυτές οι συναυλίες λίγο χύμα! Δεν είναι και τόσο κακό το χύμα , είναι? Δε νομίζω έχει τη πλάκα του! Εγώ έσπασα πλάκα πολύ με τον φωτιστή ο οποίος συναγωνιζόταν τους  μουσικούς καθώς για να παίξει τα παρακια της σκηνής είχε μετατρέψει τη κονσόλα σε φαρφίζα (όλα manual ούτε προγράμματα ούτε τίποτα)! Για αυτό οπότε κάπνιζε τα φώτα έσβηναν αφού δεν είχε χέρι ελεύθερο! Όλα καλά, όλα καλά και να μη χανόμαστε!

Κυριακή 9 Μαΐου 2010

Greece Gone Garage Festival

Τα 60s γύρισαν για τα καλά! Φαινόταν από καιρό ότι η σύγχρονη μουσική κινούταν σε πιο παλαιούς δρόμους. Έτσι λοιπόν το garage βιώνει ένα νέο revival! Στην Ελλάδα το garage πάντα είχε παράδοση. Να θυμηθώ τους θρυλικούς The Last Drive ή τους Sound Explosion και πόσους ακόμα. Νέες λοιπόν μπάντες στο προσκήνιο έχοντας τη παράδοση να τις καθοδηγεί, κάποια reunion των παλιότερων και το ενδιαφέρων έχει αναθερμανθεί. Στα πλαίσια αυτά στις 14 και 15 Μαΐου διοργανώνεται ένα μικρό φεστιβάλ με νέες και παλιές garage  μπάντες στο Αν club. Οι δυο βραδιές διοργανώνονται από την Pepper η οποία βρίσκετε είδη στα γυρίσματα ενός σχετικού ντοκιμαντέρ και θα μαγνητοσκοπήσει τις βραδιές ώστε να συμπεριληφθούν στο ντοκιμαντέρ.

Τετάρτη 28 Απριλίου 2010

προσεχώς

δε θέλω να γίνω κουραστικός με τη τρέλα που με δέρνει αλλά δεν μπορώ να μην το ανακοινώσω!

Παρασκευή 16 Απριλίου 2010

Κάποιος μας δουλεύει ψιλό γαζί ή Sonisphere Festival (δεύτερο μέρος)

Όπως είχα γράψει, στην πρώτη ανάρτηση για το Sonisphere Festival, επανέρχομαι με τα στοιχεία και για τις υπόλοιπες ημερομηνίες του φεστιβάλ, όσον αφορά τα ονόματα και τις τιμές εισιτηρίων.
Πρώτα όμως η Ελλάδα.

Για την Ελλάδα λοιπόν η ημερομηνία είναι 24 Ιουνίου, το line up περιλαμβάνει 7 ονόματα (Metallica, Slayer, Megadeth, Anthrax, Stone Sour, Bullet For My Valentine, Mastodon) και οι τιμές είναι 85 ευρώ τα πρώτα, τα επόμενα και στο ταμείο 95 ευρώ, ενώ τα VIP 150 ευρώ.

Για την Ισπανία το φεστιβάλ είναι διήμερο (9 και 10 Ιουλίου), το line up περιλαμβάνει 11 ονόματα (Ramnstein, Slayer, Megadeth, Faith no more, Alice in chains, Coheed and Cambria, Headcharger, Anthrax, Heaven & Hell, Volbeat), ενώ αναμένονται να ανακοινωθούν επιπλέον ονόματα και οι τιμές είναι 85 ευρώ για το 2ήμερο μέχρι τις 15 Απριλίου (για αργότερα δεν υπάρχουν πληροφορίες).

Για την Τουρκία το φεστιβάλ είναι τριήμερο (25, 26 και 27 Ιουνίου), το line up περιλαμβάνει 14 ονόματα (Metallica, Ramnstein, Slayer, Megadeth, Manowar, Alice in chains, Anthrax, Heaven & Hell, Volbeat, Stone Sour, Foma, Hayko Cepkin, Mastodon, Blacktooth), ενώ αναμένονται να ανακοινωθούν επιπλέον ονόματα και οι τιμές είναι 26, 52, 65, 83 και 108 ευρώ για μία μέρα.

Για την Ρουμανία το φεστιβάλ είναι τριήμερο (25, 26 και 27 Ιουνίου – ναι, είδες με την Τουρκία), το line up περιλαμβάνει 11 ονόματα (Metallica, Ramnstein, Slayer, Megadeth, Manowar, Alice in chains, Anthrax, Heaven & Hell, Volbeat, Stone Sour, Mastodon), ενώ αναμένονται να ανακοινωθούν επιπλέον ονόματα και οι τιμές είναι 31 ή 48, 57 ή 76 και 91 ευρώ για μια μέρα και ανάλογα με την μέρα και την ζώνη. Για το 3ήμερο οι τιμές είναι 91, 128 και 143 ευρώ, ανάλογα με την ζώνη.

Τέλος, για την Βουλγαρία το φεστιβάλ είναι διήμερο (22 και 23 Ιουνίου), το line up περιλαμβάνει 10 ονόματα (Metallica, Ramnstein, Slayer, Megadeth, Manowar, Alice in chains, Anthrax, Stone Sour, Mastodon, Heaven & Hell), ενώ αναμένονται να ανακοινωθούν επιπλέον ονόματα και οι τιμές είναι 31, 41, 46 και 51 ευρώ για μια μέρα ανάλόγα με την ζώνη. Για το 2ήμερο οι τιμές είναι 46, 62, 67 και 72 ευρώ, ανάλογα με την ζώνη.

Αν πας μάλιστα σε ένα από αυτά τα κοντινά μέρη, συμφέρει να πας με κανά αυτοκίνητο, αφού τόσο η βενζίνη όσο και πλήθος άλλων αγαθών είναι πιο φτηνά (ακόμα και τα Ελληνικά).

Κοπήκατε;

Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2010

Κάποιος μας δουλεύει ψιλό γαζί ή Sonisphere Festival για βλάκες

Αυτές τις μέρες ανακοινώθηκαν οι λεπτομέρειες για το πολυαναμενόμενο Sonisphere Festival. Μέχρι στιγμής έχουν ανακοινωθεί 7 πόλεις, μέσα σε αυτές και η Αθήνα. Για να δούμε τι ισχύει.
Για την Ελλάδα λοιπόν η ημερομηνία είναι 24 Ιουνίου, το line up περιλαμβάνει 7 ονόματα (Metallica, Slayer, Megadeth, Anthrax, Stone Sour, Bullet For My Valentine, Mastodon) και οι τιμές είναι 85 ευρώ τα πρώτα, τα επόμενα και στο ταμείο 95 ευρώ, ενώ τα VIP 150 ευρώ.
Για την Πολώνια η ημερομηνία είναι 16 Ιουνίου, το line up περιλαμβάνει 6 ονόματα (Metallica, Slayer, Megadeth, Anthrax, Mastodon, Behemoth) και οι τιμές είναι 50 ευρώ και τα VIP 80 ευρώ.
Για την Ελβετία η ημερομηνία είναι 18 Ιουνίου, το line up περιλαμβάνει 16 ονόματα (Metallica, Slayer, Megadeth, Anthrax, Mastodon, Heaven & Hell, Rise Against, Stone Sour, Volbeat, DevilDriver, Amon Amarth, As I Lay Dying, Arteyu, Bullet for my Valentine, Overkill, The Sorrow) και οι τιμές είναι 81 ευρώ.
Για την Τσεχία η ημερομηνία είναι 19 Ιουνίου, το line up περιλαμβάνει 13 ονόματα (Metallica, Slayer, Megadeth, Anthrax, Mastodon, Heaven & Hell, Rise Against, Stone Sour, Volbeat, DevilDriver, Pendulum Dj’s, Adam Freeland, John B) και οι τιμές είναι 68 ευρώ τα πρώτα, τα επόμενα και στο ταμείο 75 ευρώ, ενώ τα VIP 95 ευρώ.
Για την Αγγλία το φεστιβάλ είναι 3ήμερο (30 Ιούλιου-1 Αυγούστου), το line up περιλαμβάνει 13 ονόματα (Iron Maiden, Alice Cooper, Ramnstein, Slayer, Anthrax, Papa Roach, Placebo, Fear Factory, Bring me the Horizon, Rollins, Motley Crue) και οι τιμές είναι 150 ευρώ για το 3ήμερο.
Για την Σουηδία η ημερομηνία είναι 7 Αυγούστου, το line up περιλαμβάνει 7 ονόματα (Iron Maiden, Mötley Crue, Heaven & Hell, Alice Cooper, Iggy & The Stooges, Slayer, Anthrax) και οι τιμές είναι 90 ευρώ.
Για την Φιλανδία το φεστιβάλ είναι 2ήμερο (7-8 Αυγούστου), το line up περιλαμβάνει 14 ονόματα (Iron Maiden, HIM, Heaven & Hell, Mötley Crue, Alice Cooper, Iggy & The Stooges, Slayer, The Cult, Stamlna, Volbeat, Behemoth, Aria, Anthrax, The 69 Eyes) και οι τιμές είναι 125 ευρώ το 2ήμερο και 69 για την μια μέρα.

Μήπως μας δουλεύουν λιγάκι; Λέω μήπως; Μόλις βγουν οι ημερομηνίες για Βουλγαρία, Ισπανία και Τουρκία θα επανέλθω...

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2009

Madrugada-Sivert Hoyem

Πρέπει να ήταν γύρω στο 2000-2001 όταν από τη συχνότητα του capital ακουγόταν ανά τακτά χρονικά διαστήματα ένα τραγούδι ενός νέου νορβηγικού συγκροτήματος ονόματι Madrugada. Το τραγούδι ονομαζόταν Norwegian hammerworks corporation. Είχα πάθει πλάκα! Πήγα και αγόρασα το cd τους που ήταν και το πρώτο τους. Το industrial silence. Φοβερό έγινα fun κατευθείαν. Η συνέχεια ήταν ακόμα καλύτερη με κυκλοφορίες όπως το Nightly disease και το The deep end. Οι Madrugada είναι τελικά ένα από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα. Δυστυχώς όμως η μοίρα είναι σκληρή και ο κιθαρίστας της μπάντας πέθανε! Το τελευταίο album τους που φέρει και το όνομα τους αν και είχε τρία - τέσσερα εξαιρετικά τραγούδια σα σύνολο κινήθηκε σε μέτρια επίπεδα! Γιατί τα λέω όλα αυτά? Η αφορμή είναι η συναυλία που θα δώσει το Δεκέμβριο στην Ελλάδα ο τραγουδιστής τους Sivert Hoyem ο οποίος ακολουθάει solo καριέρα. Σίγουρα θα τραγουδήσει δικά του τραγούδια αλλά αποκλείεται να μη τραγουδήσει και αρκετά των Madrugada. Αν και ο ήχος των τραγουδιών του δεν ξεφεύγει πολύ από αυτών των Madrugada η αλήθεια είναι ότι δεν είναι και κάτι το φοβερό. Δεν πειράζει όμως ελπίζουμε σε κάτι καλύτερο!