Κυριακή 31 Μαΐου 2009

AC/DC ΟΑΚΑ 28/5/09 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ








AC/DC ΟΑΚΑ 28/5/09


Η στιγμή που περιμέναμε για φέτος ήρθε και το θέαμα μας δικαίωσε! Οι AC/DC είναι από τις λίγες πάντες που μπορούν να στήσουν τόσο μεγάλα show και να γεμίσουν γήπεδα. Όχι ότι το show είναι αυτό που θα μας μείνει ή αυτό που μας τραβάει σε μια συναυλία αλλά σίγουρα κάτι μένει και από αυτό! Σίγουρα είναι εμπειρία να παρακολουθείς τέτοιου μεγέθους συναυλίες.
The answer: Ξεκίνησαν να παίζουν κατά τις 8 και κάτι. Είναι ένα συγκρότημα αρκετά αξιόλογο με παλιομοδίτικο hard rock ήχο που θυμίζει αρκετά Led Zeppelin. Σίγουρα ήταν πολύ καλή επιλογή για να ανοίγουν τις συναυλίες των AC/DC. Η εμφάνιση τους ήταν πολύ καλή αλλά όχι και ο ήχος που τους αδίκησε! Είναι κάτι που συμβαίνει πάντα στις μπάντες που ανοίγουν συναυλίες αλλά δεν ξέρω αν θα έπρεπε. Οι ιρλανδοί answer παίξανε για περίπου 45 λεπτά και έκλεισαν με το εκπληκτικό under the sky έτσι για να μας φτιάξουν πριν τους AC/DC!
Η μεγάλη στιγμή: Το σκοτάδι έχει πέσει για τα καλά εγώ έχω μετακινηθεί πιο κοντά προς τη σκηνή (όσο μπόρεσα) και τα μόνα που κυριαρχούν μέσα στο ΟΑΚΑ είναι το κόκκινο στρομπάρισμα από τα κερατάκια που φοράει ο περισσότερος κόσμος και η ανυπομονησία του κόσμου για τους AC/DC. 9:30 η ώρα και το πρώτο video αρχίζει να παίζει στις γιγαντοοθόνες της σκηνής. Ο δυνατός ήχος του τραίνου αντιχει στο σταδιο ο διάβολος Angus παλεύει με κάτι γκόμενες που προσπαθούν να το σταματήσουν το φρένο σπάει και το τραίνο χωρίς φρένα πια εκτροχιάζεται στη σκηνή του ΟΑΚΑ αποβιβάζονταν όλο το συγκρότημα! Run away train και το πάρτυ ξεκινάει. Ο κόσμος χορεύει τραγουδάει φωνάζει αποθεώνει! Οι AC/DC παρα τα χρόνια τους τα δίνουν όλα πάνω στη σκηνή και αυτό μας φτιάχνει ακόμα πιο πολύ! Τα κλασσικά shoot to thrill, dirty deeds, hells bells, the jack, back in black, whole lotta rosie,let there be rock, tnt (κάποια έχω ξεχάσει) μας πωρώνουν και απογειώνουν τη συναυλία! Ο κόσμος παραληρεί εν μέσω κανονιοβολισμών πυροτεχνημάτων και κομφετί! Το encore ήταν αυτό που περιμέναμε highway to hell, for those about to rock! Η συναυλία τελειώνει και όλοι φεύγουμε μαγεμένοι!
Τα highlights: Σίγουρα η εμφάνιση τους και το show ήταν εξαιρετικά αλλά υπήρξαν κάποια σημεία που μας ξεσήκωσαν περισσότερο και μας έμειναν. Κατά τη διάρκεια του τραγουδιού thejack στις γιγαντοοθόνες έδειχνε κοπέλες από το κοινό μέχρι που κάποια έβγαλε τη μπλούζα της αλλά όχι και το σουτιέν παρα τις επευφημίες του κοινού! Ότι δεν έκανε η συγκεκριμένη γυναίκα αποφάσισε να το κάνει ο Angus στη σκηνή. Το στριπτίζ τέλειωσε στο μαύρο σώβρακο με το λογότυπο του συγκροτήματος. Η τεράστια φουσκωτή κούκλα που χόρευε κατά το whole lottarosie ήταν ένα απο τα καλά 
στιγμιότυπα της βραδιάς επίσης καλό αλλά κατέληξε και λίγοκουραστικό στιγμιότυπο ήταν 
το τεράστιο καθαριστικό κρεσέντο του Angus στο let there be rockστο οποίο βρέθηκε να 
σολαρει σε μια πτυσσόμενη εξέδρα μέσα στο κοινό. Επίσης οικανονιοβολισμοί στο for those about to rock 
τα πυροτεχνήματα που συνόδεψαν την έξοδο του συγκροτήματος από τη σκηνή τα καλοφτιαγμένα video που προβάλλονταν από τις γιγαντοοθόνες και η τεράστια καμπάνα που χτύπαγε ο Brian Johnoson στην αρχή του hells bells.
Ο ήχος: Από πολλούς άκουσα παράπονα για τον ήχο Δεν μπορώ να εκφέρω άποψη γιατί εγώήμουν μπροστά και είχα πολύ καλό ήχο. Τους answer που τους άκουσα από πίσω ναι δεν είχανκαλό ήχο. Άκουσα ότι δεν άλλαξε τραγικά στους AC/DC απλά δυνάμωσε λίγο.Από άλλους άκουσα ότι χανόταν η κιθάρα άλλοι είπαν ότι ήταν καλός αλλά όχι αρκετά δυνατός για να ακούγεται πιο πίσω. Πάντως σε καμία περίπτωση δεν θα αρχίσω να κράζω ότι ήταν αρπαχτήκ.τ.λ. Απλά είναι δύσκολο να φτιάξεις ήχο σε γήπεδο τόσο μεγάλο. Ο εξοπλισμός που είχαν ήταντρομαχτικός και πέρα από τα ηχεία τις σκηνής είχαν στήσει και 4 πυλώνες με ηχεία για τους πιοπίσω.
Ο χώρος: Σε γενικές γραμμές το ΟΑΚΑ δεν γέμισε. Όχι ότι δεν θα μπορούσε. Σίγουρα ο κόσμοςήταν πολύς. Εγώ με το μάτι υπολόγισα γύρω στις 50000 κόσμο κάποιος φίλος μου είπε ότι τοεπίσημο νούμερο που δόθηκε ήταν 58000. Μη λέμε μαλακίες 58000 κόσμος θεωρείτε τεράστιασυναυλία για τα Ελληνικά δεδομένα. Θα προτιμούσα ένα μικρότερο χώρο που θα φαινόταν πιογεμάτος αλλά δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλος χώρος για να χωρέσει το κόσμο και τη σκηνή τωνAC/DC. 

Παρασκευή 29 Μαΐου 2009

ο τυπικός λαθραναγνώστης


Τελικά ποια είναι τα κυρία χαρακτηριστικά του τυπικού λαθραναγνώστη;
Καταρχήν είναι άντρας. Ζητώ συγνώμη από τις κυρίες αλλά πόσες φόρες έχετε δει κυρίες να κάθονται να διαβάζουν εφημερίδες στα όρθια μπροστά στο περίπτερο; Σπανιότατα. Άσε που οι γυναίκες δεν είναι γνωστές για την αγάπη τους στις εφημερίδες. Προτιμούν τα περιοδικά και δη αυτά με τις προσφορές. Αυτά που είναι μέσα στις ζελατίνες και που έχουν τα δωράκια τους ή τις προσφορές τους μπροστά ώστε να μην μπορείς να διαβάσεις ούτε το όνομα του περιοδικού (κάποιος λόγος θα υπάρχει, δεν μπορεί...). Κάποιος μπορεί να πει ότι οι γυναίκες είναι πιο γνώστες λαθραναγνώστριες στα μέσα μαζικής μεταφοράς και καλά κάθονται διπλά σε μια άλλη κυρία που διαβάζει ένα περιοδικό και κάτι παίρνει το μάτι τους. Πάλι θα διαφωνήσω. Πρώτον γιατί όταν κάποιος ανοίγει εφημερίδα στο λεωφορείο αναγκαστικά διαβάζει και ο διπλανός του. Δεύτερον οι γυναίκες προτιμούν να περιμένουν και να δανειστούν το περιοδικό όταν η διπλανή τους κυρία το κλείσει ή να πάνε να το αγοράσουν παρά να βγάλουν τα μάτια τους. 
Έπειτα είναι ποδοσφαιρόφιλος (ή γενικά φίλος του αθλητισμού). Υπάρχουν φορές που πιστεύω ότι όλα άρχισαν από τις αθλητικές εφημερίδες. Για σκέψου αγαπητέ μου λαθραναγνώστη πότε και γιατί άρχισες αυτό το σπορ; Σε νεαρή ηλικία, θα πήγαινες δημοτικό ή γυμνάσιο. Τα πολιτικά τα είχες χεσμένα! Τα αθλητικά σε ένοιαζαν. Κάθε πρωί ενώ πήγαινες στο σχολείο ή στον γυρισμό στεκόσουν μπροστά στο περίπτερο για να μάθεις ποιον θα πάρουμε, πως έπαιξε η ομάδα, πόσους οπαδούς είχαμε στο γήπεδο, ποιο είναι το νέο σύνθημα, τι είπε το αστέρι της ομάδας, τι θα γίνει με τα παλτά που μας φόρτωσαν φέτος, ποτέ είναι το επόμενο παιχνίδι αλλά και να παρακολουθήσεις τι κάνουν και λένε οι αντίπαλες ομάδες και να εξοργιστείς με τις ιδέες και τα λεγόμενα τους. Αυτή η στάση στο περίπτερο ήταν αναγκαία για να μπορείς να συμμετάσχεις στις κουβέντες και του καυγάδες του σχολείου. Μετέπειτα περάσαμε και στις πολιτικές εφημερίδες, χωρίς ποτέ να ξεχάσουμε τις παλιές αγάπες. 
Ακόμη είναι συνταξιούχος ή φοιτητής/μαθητής. Πλέον όχι τόσο πολύ ο φοιτητής/μαθητής κυρίως λόγω internet. Πάντως αν περάσετε έξω από κάποιό πανεπιστημιακό ίδρυμα ακόμα θα δείτε φοιτητές μπροστά στα κοντινά περίπτερα να διαβάζουν τις αθλητικές εφημερίδες. Το άθλημα του λαθραναγνώστη είναι το καλύτερο του κάθε συνταξιούχου που ως γνωστόν έχει άπειρο ελεύθερο χρόνο. Κάθετε με τις ώρες μπροστά στις εφημερίδες και διαβάζει τα πάντα όλα. Και όταν λέμε όλα εννοούμε όλα. Από τα νέα μέτρα τις κυβέρνησης μέχρι τις διαφημίσεις για τις νέες σερβιέτες!!! 
Ο τυπικός λαθραναγνώστης δεν είναι καρμίρης, δεν τσιγκουνεύτε να αγοράσει εφημερίδα. Την αγαπά την εφημερίδα γενικά. Μπορεί να αγοράζει σχεδόν πάντα την ίδια αλλά τις διαβάζει όλες. Πόσες φορές δεν πηγαίνουμε στο super market να αγοράσουμε ένα προϊόν (π.χ. κρασί) και κοιτάμε όλες τις μάρκες αλλά παίρνουμε πάντα την ίδια (ρετσίνα Κουρτάκη π.χ.); Έτσι και ο λαθραναγνώστης, μπορεί να αγοράζει σχεδόν πάντα Εσπρέσσο αλλά διαβάζει μέχρι και τον Ριζοσπάστη στο περίπτερο (ή και το αντίθετο...). 
Τυπική εικόνα στους δρόμους της Αθήνας είναι επίσης ο μηχανόβιος να σταματά στο φανάρι και να πηγαίνει κοντά στο περίπτερο για να λαθραναγνώσει. Πολλές φορές οι αναβάτες μηχανών κατεβαίνουν από την μηχανή και πηγαίνουν να διαβάσουν τα νέα χωρίς να βγάλουν το κράνος. 
Μήπως ξέχασα τίποτα; 

ΥΣ. Στην εποχή του internet έχει δημιουργηθεί ένα νέο είδος λαθραναγνώστη. Αυτού που μπαίνει σε διάφορα block ή forum, διαβάζει, αλλά δεν αφήνει ποτέ σχόλια. 

Αυτά που λες Θανάση

Πέμπτη 28 Μαΐου 2009

ποιου σταυρού;



Έρχεται η μανά το πρωί και μου λέει ότι σήμερα είναι του Σταύρου?
Ποιου Σταύρου ρε μάνα;
Σήμερα είναι των AC/DC!
Η μέρα τους ανήκει.

Τετάρτη 27 Μαΐου 2009

το σύνδρομο του baader meinhof – η ταινία


μέρος 5ο 
Κάπως έτσι φτάνουμε και στην ταινία. Αρχικά θα πρέπει να γράψω ότι το σύνδρομο του baader meinhof είναι για μένα η καλύτερη ταινία που είδα φέτος. Αν και μεγάλη σε διάρκεια, είναι μεστή, γεμάτη με ωραίο γρήγορο ρυθμό που δεν κουράζει. Η ιστορία της οργάνωσης παρουσιάζεται με καθαρά κινηματογραφικό υφός και τρόπο. Δεν εμπλέκετε σε πολλές ή ανώφελες λεπτομέρειες που θα μπορούσαν να κουράσουν τον θεατή, ειδικά τον θεατή που δεν γνωρίζει τίποτα για την ιστορία της οργάνωσης. Έχει πολύ καλές ερμηνείες, ωραία γκανγκστερική αλλά και κοινωνικό-ιστορική ατμόσφαιρα, την μουσική της εποχής που δένει απόλυτα με την ταινία, ντοκυμαντερίστικό μοντάζ και σωστές δόσεις δράσης, αισθήματος, χιούμορ και πνεύματος. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μια καθαρή ταινία μυθοπλασίας και ίσως αυτό να έφερνε πολλούς περισσότερους θεατές στις αίθουσες. Η ταινία όμως δίχασε.
Πολλοί θεώρησαν την ταινία political incorrect και την καταδίκασαν ότι παρουσιάζει τους τρομοκράτες ως souper fancy ήρωες. Άλλοι την λάτρεψαν για τον ακριβώς ίδιο λόγο, θεωρώντας την όμως  political correct.
Το μοναδικό ίσως ψεγάδι του φιλμ είναι η wanna be political correct λογική του. Λίγοι θα μπορέσουν να διαβάσουν πίσω από της λέξεις και να αντιληφθούν το γεγονός ότι η ταινία παίρνει το μέρος της γερμανικής κυβέρνησης. Η ταινία φαίνετε να μην κριτικάρει σε κανένα σημείο της την τότε γερμανικής κυβέρνησής. Έκτος ότι δεν αναφέρετε (παρά ελάχιστα) στις επιλογές και στις πράξεις των γερμανών πολιτικών που οδήγησαν σε αυτό το τρομοκρατικό κύμα, στο τέλος του το φιλμ αθωώνει πλήρως την γερμανική κυβέρνηση. Αφού παρουσιάζει τα γεγονότα της νύκτας της 17 Οκτωβρίου 1977, όπου το πρωί της επομένης βρέθηκαν τα τρία ιδρυτικά μέλη της οργάνωσης νέκρα στις φυλακές υψίστης ασφαλείας του Στονχάιμ, ως αυτοκτονίες.   
Η ταινία φαίνετε να ξεχνά αυτό που λέει ο Άρης Χατζηστεφάνου:
‘Αυτό που  τελικά ηρωωποίησε τα μέλη της οργάνωσης δεν ήταν οι δράσεις τους. Αυτές ήταν εξ ορισμού αναποτελεσματικές, όπως κάθε τρομοκρατική ενέργεια. Ήταν οι διώκτες τους.’

τέλος

Τρίτη 26 Μαΐου 2009

Αγαπητέ εξωγήινε


Αγαπητέ εξωγήινε,

               Άργησα μεν, αλλά πλέον το κατάλαβα δε. Δεν υπάρχει περίπτωση να ανήκεις σ’ αυτόν το πλανήτη και να διαβάζεις το blog με τέτοια ζέστη. Από άλλο πλανήτη θα είσαι. Δεν ξέρω από ποιόν, αλλά ποσώς με ενδιαφέρει.

Που λες διάβασα σήμερα στο internet ότι στα Μάλια της Κρήτης συλλάβανε 17 βρετανούς τουρίστες να κυκλοφορούν τα βράδια ντυμένοι ως καλόγριες, φορώντας μέσα από τα ράσα, σέξι εσώρουχα, τα οποία επεδείκνυαν στους περαστικούς. Θα το διάβασες και εσύ, δεν μπορεί. Μέχρι και το μαυρογούρουνο διαβάζεις!

Κατέληξα λοιπόν σ’ ένα συμπέρασμα. Είναι γνωστό ότι οι Άγγλοι είναι αφάνταστα καταπιεσμένοι στην χώρα. Ψάχνουν λοιπόν να βρουν μέρη όπου επιτρεπτέ να κάνουν αυτό το που θέλουν και πάνε εκεί δήθεν για τουρισμό. Αλλά στην πραγματικότητα επισκέπτονται αυτά τα μέρη για να πραγματοποιήσουν τις απαγορευμένες επιθυμίες τους. Είχαν κάποιοι το απωθημένο να γίνουν καλόγριες, αν και άντρες. Είπα άγγλοι είναι, δεν χρειάστηκε να αναρωτηθώ γιατί όχι καλόγεροι. Ήθελαν βέβαία να συνεχίσουν τα φορούν τα αγαπημένα τους εσώρουχα. Ακόμα η επιθυμία τους όμως περιλάμβανε σκηνές επιδειξίας. Φοράω τάνγκα και το δείχνω.

Θα διάβασαν τι γίνετε στα ελληνικά μοναστήρια με τους παπάδες, τους καλόγερους τις καλογριές, τις αγίες offshore και κτηματομεσιτικές εκκλησιαστικές εταιρίες αλλά και τα ερωτικά γούστα των ιερωμένων. Επιπλέον θα ενημερώθηκαν ότι ποτέ κάνεις από τους παραπάνω δεν είχε νομικά προβλήματα στην Ελλάδα. Και θα φώναξαν Εύρηκα! Εκεί πρέπει να πάμε να πραγματοποιήσουμε την επιθυμία μας.

Και έχω αρχίσει και ζηλεύω. Θέλω να βρω και εγώ ένα τόπο να πάω να πραγματοποιώ τις επιθυμίες μου. Σ’ αυτό το σημείο θα ήθελα να σε ρωτήσω για τα νομοθετικά πλαίσια του πλανήτη σου αγαπητέ μου εξωγήινε (μπορώ να σε λέω Θανάση?).

Ψάχνω ένα τόπο που να δεν υπάρχουν οδικές παραβάσεις ώστε κυρίως να μην χρειάζεται να φοράω κράνος και να περνάω τα φανάρια αέρα πατέρα. Να μπορώ να πετάω γιαούρτια σε οποίον πολιτικό ή τηλεοπτικό αστέρα/μαϊντανό θέλω, όταν λέει μαλακίες. Να μπορώ να περάσω πρώτος στις ατελείωτες ουρές των δημόσιων υπηρεσιών και να προσπερνάω όλα τα εμπόδια της γραφειοκρατίας (χωρίς να χρειάζεται να λαδώνω). Να μην χρειάζεται να δίνω εξετάσεις σε γελοία και άχρηστα μαθήματα για να πάρω το δίπλωμα μου. Να μην υπάρχουν ολυμπιακοί (όχι! μάλλον αυτούς κράτα τους. Που θα βρω καλύτερους πελάτες;). Να μην χρειάζεται να κάνω, ντε και καλά, μια δουλεία αν δεν μου αρέσει. Να μην υπάρχουν εισιτήρια για τις ωραίες συναυλίες. Να μην αρρωσταίνουν τελευταία στιγμή οι τραγουδιστές και να ακυρώνονται οι συναυλίες τους. Και γενικά να απαγορεύετε το απαγορεύετε.

Στείλε μου καλά νέα.

      Πλιζζζζζζζζζζζζζζζζ.

Δευτέρα 25 Μαΐου 2009

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ? ΧΑ!

Δεν μπορώ να πω ότι οι πολιτικές διαφημίσεις είχαν ποτέ κάτι το καλό ή το ενδιαφέρον. Πάντοτε ήταν απαράδεκτες και σε γενικές γραμμές κιτς αλλά από τότε που βγήκε η διαφήμιση με το τζιπ και το φιατακι το κιτς των διαφημίσεων αυτών έχει πιάσει το ταβάνι του! Κάθε χρόνο γίνονται και χειρότερες! Δίνω πόντο στο ΚΚΕ μόνο γιατί πέρα από τις παγιωμένες εδώ και 60 χρόνια πολιτικές του απόψεις παρουσιάζει την ίδια παγιωμένη άποψη όλα αυτά τα χρόνια και στις διαφημίσεις του! Η αυστηρή γυναικεία φωνή που διαμαρτύρεται και καταγγέλλει χωρίς καν μουσικό χαλί με εικόνες από πορείες μάχιμων εργατοπατέρων και με μπόλικο κόκκινο χρώμα στο φόντο είναι το σύνηθες concept στις διαφημίσεις του ΚΚΕ. Δίνω ένα ακόμα πόντο στο ΚΚΕ αλλά και στο ΛΑΟΣ για τις low badget διαφημίσεις που μπορείς να τις χαρακτηρίσεις ως b movies των διαφημίσεων! Βέβαια θα μου πείτε ποιο το νόημα των διαφημίσεων αφού τα κόμματα δεν κερδίζουν ψήφους από τις διαφημίσεις αλλά από άλλες δοσοληψίες που έχουν με τους ψηφοφόρους! Αρα δεν χρειάζεται να πιεστούν έτσι ώστε να βγάλουν κάτι καλό όπως έκαναν οι φίλοι μας στην ελληνοφρένεια!





ΝΟ COMENT