Πρόσεχε τι εύχεσαι!

Πρόσεχε τι εύχεσαι γιατί θα το πάθεις. Πόσοι όμως το φιλοσοφισαν? Τελικά όχι πολλοί! Θα είναι ψεύτης οποίος ισχυριστεί ότι δεν άκουσε την μάνα του οπότε δεν έτρωγε ή δεν του άρεσε το φαγητό να λέει "Ε ρε κατοχή που σου χρειάζεται"! Εγώ το άκουγα κι έχω να πω "μάνα! Η ευχή σου έπιασε"! Οι γερμανοί μας κατέλαβαν έστω οικονομικά, οι πολιτικοί μας πούλησαν όπως οι δοσίλογοι , ο χειμώνας του '41 πλησιάζει. Καλύτερα να μου δίνες κατάρα γιατί η ευχή δεν μου βγαίνει σε καλό! Πόσοι έχουν πει "Ε ρε Παπαδόπουλος που σας χρειάζεται"! Έπιασε κι αυτό! Οι νόμοι τις χούντας βγαίνουν από τα συρτάρια για να εφαρμοσθούν πάλι. Η Μέρκελ έρχεται στην Αθήνα και μάλλον θα ξαναζήσουμε σκηνές πολυτεχνείου. Για αυτό λέω ΌΧΙ ΑΛΛΕΣ ΕΥΧΕΣ ΦΤΆΝΕΙ ΤΌΣΗ ΕΥΤΥΧΊΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΝΤΈΧΩ!

Published with Blogger-droid v2.0.9

Desmont Morris : Ανθρώπινος Ζωολογικός Κήπος

Τι είναι τελικά ο άνθρωπος? Ένα ζώο, αυτό είναι! Δεν ξέρω αν η θεωρία του Δαρβίνου είναι σωστή ή λάθος αλλά ο Desmond Morris με έπεισε. Έχοντας μελετήσει τα ζώα και τη ζωή τους στους ζωολογικους κήπους ο Morris ψυχαναλυει τον σύγχρονο άνθρωπο και την κοινωνία του. Τον ξεγυμνωνει κυριολεκτικά. Βρίσκει τις αντιστοιχίες που υπάρχουν στον ζωολογικό κήπο και στη σύγχρονη ανθρώπινη κοινωνία πηγαίνει πίσω στο χρόνο τότε που ο άνθρωπος ήταν κι αυτός ζώο και με βάση τα προτογενη ένστικτα και τη συμπεριφορά των ζώων σε καθεστώς αιχμαλωσίας αναλύει τη συμπεριφορά μας σε ολα τα επίπεδα. Το συμπέρασμα είναι ότι τα πάντα γίνονται σε βαθμό υπερβολής για αυτό ονομάζει την ανθρώπινη φυλή υπερφυλη , το σεξ υπερσεξ , τη διέγερση από τα ερεθίσματα υπερδιέγερση και πάει λέγοντας. Δεν χρησιμοποιεί επιστημονική γλώσσα και με τα πολλά παραδείγματα που δίνει αλλά και τα πειράματα σε ζώα που περιγράφει είναι απλός και κατανοητός. Το βιβλίο "Ανθρώπινος ζωολογικός κήπος" είναι η συνέχει του "Γυμνός πίθηκος" και γράφτηκε το 1967. Η ανάλυση που κάνει ισχύει ακόμα και σήμερα αλλά σίγουρα η κοινωνία έχει αλλάξει και κάποια κεφάλαια σίγουρα θα μπορούσαν να προστεθούν. Είμαι σίγουρος ότι με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσε να εξηγήσει και τα πιο σύγχρονα φαινόμενα. Ίσως αυτό να είναι το αδύνατο σημείο του βιβλίου αλλά μήπως θα έπρεπε να σκεφτούμε και εμείς λίγο , να ψαχτουμε? Μπορεί! Σίγουρα πάντως η ανάγνωση του βιβλίου αξίζει.

Published with Blogger-droid v2.0.9

SCALPED

Το νέο μου κόλλημα ακούει στο όνομα Scalped! Αν και το βλέπω από τα στατιστικά ότι κανείς δεν διαβάζει τα άρθρα που γράφω για comics εγώ συνεχίζω σε πείσμα όλων σας. Τι σημαίνει scalped? Όσοι έχουν διαβάσει Λουκυ Λουκ θα έχουν ακούσει την φράση θα σου πάρω το scalp. Όσοι έχουν δει το Inglorious Basterds θα έχουν δει πως οι Ινδιάνοι περνάν το scalp των χλωμων προσώπων! Για όσους με ξέρουν, αν και αμφιβάλλουν τι μπορεί να με χτύπησε πάλι, καταλαβαίνουν ότι δεν πρόκειται για western. Παρά μόνο για το genre που γουστάρω. Αυτό που έχει υπόκοσμο, διεφθαρμένους μπάτσους, πουτανες και ναρκωτικά. Θέλεις να το πεις noire, neonoire, crime ή pulp δεν εχει διάφορα για μένα. Είναι βρώμικο, βίαιο, και ωμό. Έχει πιστολίδι, ξυλικι και γαμησια. Έχει αγάπες και προδοσίες, έχει σκληροτράχηλούς τύπους με τον δικό τους κώδικα τιμής και με την δική τους αίσθηση δικαιοσύνης. To σκηνικό εκτυλίσσεται σε μια ινδιανικη περιοχή και παρουσιάζει το χαμηλό βιοτικό επίπεδο των ινδιάνων αλλά και τον αγώνα που κάνουν για να διατηρηθεί η φυλή και να διορθωθούν τα προβλήματα της κοινωνίας τους. Μόνο που ο τρόπος που το κάνουν διαφέρει. Άλλοι οργανώνουν κινήματα διαμαρτυρίας και άλλοι προσπαθούν να το κάνουν με τον πλούτο. Και για να κερδίσουν τον πλούτο και τη δύναμη χρησιμοποιούν ακόμα και μαφιοζικους τρόπους. Το έδαφος είναι κάτι παραπάνω από πρόσφορο, σε μια περιοχή που τα ποσοστά αλκοολισμού θερίζουν και τα εργαστήρια μεθαμφεταμίνης ξεπηδούν σαν μανιτάρια. Κάπου εκεί μπαίνει και το FBI και γίνεται ο κακός χαμός! Το κόμικ επικεντρώνεται αρκετά στους χαρακτήρες. Τα flashback είναι αρκετά έτσι ώστε να μπορείς να καταλάβεις τόσο το background του χαρακτήρα όσο και τα γεγονότα που τον οδηγούν στις πράξεις του. Σε αρκετές περιπτώσεις μας παρουσιάζει κάποια γεγονότα τα οποία θα μας δείξει σε άλλη ιστορια παρακάτω πως συνέβησαν χωρίς βέβαια να σε μπερδεύει. Η αισθητική του κόμικ είναι αρκετά σκοτεινή και σε βάζει κατευθείαν στο κλίμα. Αν και είμαι στην αρχή ακόμα έχω ενθουσιαστεί πολύ για αυτό και γράφω τόσο νωρίς. Είμαι σίγουρος ότι μέχρι το τέλος αυτό το κόμικ θα σπέρνει! Όσοι διαβάσατε το 100 bullets και σας άρεσε το scalped θα σας αρέσει εξίσου.Είναι must για σας!

Published with Blogger-droid v2.0.9

Red Hot Chili Peppers OAKA 4/9/2012

Πως γίνεται σε μια συναυλία να παραγκωνισεις τη μπάντα που παίζει και να κανείς τους πάντες να μιλάνε για σένα? Απλά κανείς το χειρότερο για την διοργάνωση της! Και εν τέλει το πέτυχαν και με το παραπάνω! Τρως το πακέτο για να φτάσεις στο ΟΑΚΑ κάτι που γνώριζες αλλά να θέλεις μια ώρα να μπεις στην αρένα? Μόνο συγχαρητήρια μπορείς να δώσεις στους διοργανωτές! Όχι ότι δεν το περιμέναμε αλλά κάθε φορά καταφέρνουν και μας εκπλήσσουν με την ανικανότητα τους. Nα κάνουν επιτέλους μια καλή οργάνωση ειδικά για μια πάντα που είναι τεράστια! Αλλά έχω ήδη ασχοληθεί αρκετά με αυτούς τους καραγκιόζηδες οπότε ώρα είναι να δώσω χώρο στους πραγματικούς πρωταγωνιστές. Αν και έβλεπα τον παπά να έρχεται κατα πάνω μου με δρασκελιές αν και πήγα προκατειλημμένος κυρίως λόγω της τελευταίας τους δουλειάς τελικά το ευχαριστήθηκα. Άλλωστε αν δεις τους red hot chilli peppers live ειδικά στη χώρα σου είναι σα να βάζεις ένα επιπλέον γαλόνι στη συναυλιακή σου καριέρα! Γενικότερα το peak της πάντας για μένα ήταν το californication. Τα παλιότερα κομμάτια μου αρέσουν πολύ αλλά μετά γίνανε λίγο εμπορικοί λίγο κουραστικοί και προσφάτως αδιάφοροι. Κι όμως δεν με κούρασαν. Ακόμα και τα αδιάφορα καινούρια κομμάτια τους τα άκουσα ευχάριστα. Σίγουρα δεν την κατατάσσω στις καλύτερες συναυλίες που έχω δει καθαρά λόγω του setlist αλλά όπως και να το κανείς είναι οι red hot chilli peppers ρε γαμωτο! Η παρουσία του νέου κιθαρίστα δημιούργησε πολλές αμφιβολίες αλλά εγώ τον βρήκα καλό. Το έχει το όργανο απλά είναι διαφορετικού στυλ. Δούλευε πολύ με τα εφέ της πεταλιερας και ξέφευγε από το κλασσικό παίξιμο. Ίσως αυτός να ήταν και ο λογως που ακούγονταν λίγο ψυχεδελικοι στα διαφορά τζαμαρισματα στις εισαγωγές αλλά και στα τελειώματα τον τραγουδιών δείχνοντας πάνω από ολα πόσο αρχιδατοι μουσικοί είναι! Αν και δεν τους έχω ξαναδεί ζωντανά μου έκανε εντύπωση η νωθρότητα του Kiedis. Δεν ξέρω αν αυτό ήταν το concept όλης της περιοδείας να πέσει όλο το βάρος στο φρενοκομείο τον Flea. Τελικά την συναυλία πρέπει να την ευχαριστηθηκαν περισσότερο όσοι πήγαν κρατώντας μικρό καλάθι.

Serj Tankian : Harakiri

Λατρεμένος καλλιτέχνης ο Serj. Tο Harakiri είναι η τρίτη κυκλοφορία της προσωπικής του καριέρας και μετά το ιδιαίτερο Imperfect Harmonies βάζει τις καρδιές μας στη θέση τους.Αυτό γιατί αποφασίζει να ξεσπάσει τις καλλιτεχνικές του αναζητήσεις σε διάφορα side projects και να μας χαρίσει ένα άλμπουμ στα στάνταρ που περιμένουμε. Δηλαδή όμορφες μελωδίες που αναδεικνύουν τη φωνή του,κοινωνικά, πολιτικά και οικολογικά μηνύματα, ροκ ήχο,ιδιαίτερα τραγούδια όπως το Ching Cime αλλά και πιο δυναμικά όπως το πανκικο Uneducated Democracy και το Wave on. Και για μια ακόμα φορά το κάνει καλά. Ο Tankian έχει τον πλήρη έλεγχο των τραγουδιών του και του τελικού αποτελέσματος που θέλει να βγάλει. Ίσως όμως αυτό να είναι και ελάττωμα. Η συμμετοχή μουσικών που θα μπορούσαν να δώσουν μια πινελιά έμπνευσης στη μουσική πιστεύω θα απογείωνε το Harakiri!

Ο κόσμος αυτοκτονεί...λέγαμε ότι όταν θα φτάσει ο κόμπος στο χτένι ο έλληνας θα ξεσηκωθεί γιατί δεν αντέχει να τον πατάνε στο λαιμό και άλλες τέτοιες παπαριές (αντιθέτως ο έλληνας όσο τον πατάς στο λαιμό τόσο γουστάρει, γιατί κατά βάθος γουστάρει να τον λες καταπιεσμένο, το έχει ταυτίσει με τον ηρωισμό, νομίζει ότι του δίνει δύναμη να ξεσηκώνεται...νομίζει)...επίσης λέγαμε (ήδη δύο χρόνια το ακούω) κάτσε να έρθει ο Σπεπτέμβρης και θα δεις ο κόσμος...ερχόνταν ο Σεπτέμβρης, τίποτα...κάτσε να έρθουν τα Χριστούγεννα και θα δεις...πέρασαν και τα Χριστούγεννα...ήρθε η άνοιξη το καλοκαίρι και ξανάμανα....Η χώρα δεν πάει κατά διαόλου έχει ήδη πάει στο διάολο και καίγεται στην κόλαση και οι πολίτες της ακόμα περιμένουν να ξεσηκωθεί ο κόσμος...οι αγανακτισμένοι χμμμ...προφανώς ήταν αγανακτισμένοι αλλά διόλου πεινασμένοι, απέτυχαν και το μεγαλύτερο ποσοστό πήγε σπίτι του, όσοι δεν είχαν σπίτι να γυρίσουν ετοιμάζουν ήδη το σχοινί...οι πεινασμένοι δεν κανουν πορείες σε αυτή τη χώρα...αυτοκτονούν, το ίδιο και αυτοί που έχουν πραγματικά ανάγκη...αυτοκτονούν, δεν κανουν πορείες!!!! Μην ονειρεύεστε ξεσηκωμούς επίδοξοι επαναστάτες, όταν θα κόψουμε λόρδες και θα ξεσπιτωθούμε....άλλη πορεία θα πάρουμε!!!

Rockwave Festival 2012 (2η μέρα)

Καθυστερησά, το ξέρω. Αλλά η παράδοση επιτάσσει να γράψω κάτι για την δεύτερη μέρα του φετινού Rockwave festival. Τι καθορίζει την επιτυχία ενός φεστιβάλ η προσέλευση του κόσμου η απόδοση των συγκροτημάτων ή η ατμόσφαιρα? Δεδομένου ότι ήταν η πρώτη φορά που το φεστιβάλ έγινε στην μικρή σκηνή του Terre vibe δεν μπορούμε να μιλάμε για το πιο πετυχημένο φεστιβάλ των τελευταίων χρόνων αλλά μάλλον το αντίθετο. Εντάξει τα χουμε πει χιλιάδες φορές για την κρίση για τα ελαττώματα του χώρου αλλά μήπως έπαιξαν ρόλο και τα ονόματα? Παρακολούθησα τα τρία τελευται συγκροτήματα και έχω να πω τα εξής: Οι Paradise Lost έχουν κάνει αρκετά περάσματα από την χώρα μας και παίζει να κάναν την χειρότερη εμφάνιση τους. Δίκαιες οι διαμαρτυρίες για τον ήλιο που δεν βοήθησε την μπάντα και κατέστρεψε την ατμόσφαιρα της μουσικής της. Σχεδόν αδιάφορο το κοινό και οι Paradise έφυγαν άρον άρον από τη σκηνη μην ολοκληρώνοντας το set τους. Λίγες οι καλές στιγμές τους. Για μένα και τα τραγούδια από το νέο τους άλμπουμ ήταν ένας παράγοντας που λειτούργησε αρνητικά.

Ο ήλιος έπεσε η ζέστη άρχισε να γίνεται υποφερτη τα φώτα άρχισαν να δημιουργούν το απαραίτητο εφέ και οι Machine Head έχοντας το δικό τους κοινό μπήκαν δυναμικά. Γνωρίζοντας ελάχιστα για την μπάντα κατάλαβα ότι η σκηνική τους παρουσία ήταν αρκετά καλή και το set των τραγουδιών που παίξανε άρεσε στον κόσμο που επιδόθηκε σε ανελέητο crowd surfing. Παρακολουθώντας τη μισή συναυλία από τα πλαγιά της σκηνής στο άνοιγμα από όπου έφευγαν οι surfers εντυπωσιάστηκα από ένα παλικάρι που πέρασε τρεις φορές! Αλήθεια υπήρχε καποιο βραβείο για αυτόν που θα πέρναγε τις περισσότερες φορές?
Ο Ozzy μπορεί να έπαιξε και πέρσυ αλλά το μέγεθος του είναι τεράστιο και τελικά μόνο τέτοια ονόματα μπορούν να ξεσηκώσουν το κοινό. Είχε βέβαια και βοήθεια! Terry butler,Zak Wild,Slash και Gus G. βοήθησαν με την παρουσία τους. Η ζωντανή δυσφήμηση της υγιεινής ζωής ανέβηκε στη σκηνή με πολύ κέφι αλλά ξέχασε στο καμαρίνι τα λαρύγγια του. Το πρώτο set με τον Gus G περιελάμβανε τραγούδια από την προσωπική του καριέρα ενώ προς το τέλος του set είχαμε εμείς την ευκαιρία να θαυμάσουμε solo δεξιοτεχνίας κιθάρας και τυμπάνων ενώ ο Ozzy να πάρει ένα βελτιωμένο κοκτέιλ που θα βελτιωνε λίγο τη φωνή του. Επιστροφή με Butler και Slash και τραγούδια των Sabbath. Last but no least στη σκηνή εμφανίσθηκε ο Zack Wild συνεχίζοντας με τραγούδια των Sabbath κι αν θυμάμαι καλά μόνο το mama I'm coming από τις καλές ημέρες του με τον Ozzy. H συναυλία έκλεισε με όλους πάνω στη σκηνή παίζοντας το paranoid και αφήνοντας τελικά μια ευχάριστη ανάμνηση κι απ' αυτό το φεστιβάλ!
Α! Και μια συμβουλή για τα αλάνια με τις μυρωδιές. Μάγκες,είναι αγένεια να μην γυρίζει!