Κυριακή 9 Μαΐου 2010
Greece Gone Garage Festival
Τα 60s γύρισαν για τα καλά! Φαινόταν από καιρό ότι η σύγχρονη μουσική κινούταν σε πιο παλαιούς δρόμους. Έτσι λοιπόν το garage βιώνει ένα νέο revival! Στην Ελλάδα το garage πάντα είχε παράδοση. Να θυμηθώ τους θρυλικούς The Last Drive ή τους Sound Explosion και πόσους ακόμα. Νέες λοιπόν μπάντες στο προσκήνιο έχοντας τη παράδοση να τις καθοδηγεί, κάποια reunion των παλιότερων και το ενδιαφέρων έχει αναθερμανθεί. Στα πλαίσια αυτά στις 14 και 15 Μαΐου διοργανώνεται ένα μικρό φεστιβάλ με νέες και παλιές garage μπάντες στο Αν club. Οι δυο βραδιές διοργανώνονται από την Pepper η οποία βρίσκετε είδη στα γυρίσματα ενός σχετικού ντοκιμαντέρ και θα μαγνητοσκοπήσει τις βραδιές ώστε να συμπεριληφθούν στο ντοκιμαντέρ.
Σάββατο 8 Μαΐου 2010
Ουγγαρέζα
Σήμερα συνάντησα μια φίλη μου από την Ουγγαρία. Μιας και που οι Ούγγροι έχουν το know how από το ΔΝΤ, την ρώτησα να μου πει την εμπειρία της.
Μου είπε λοιπόν ότι το σοσιαλιστικό κόμμα της κέρδισε τις εκλογές το 2006 λέγοντας ότι δεν χρειάζονται αυστηρά μέτρα ώστε να μπει η Ουγγαρία στο ευρώ, αλλά καλύτερη διαχείριση των οικονομικών. Έτσι κέρδισαν τις εκλογές του 2006. Δεν πέρασε ούτε ένας χρόνος και αναγκάστηκαν να πάρουν πολύ αυστηρά μέτρα λιτότητας, αφού όπως είπαν άλλα περίμεναν και άλλα βρήκαν στα ταμεία. Οι Ούγγροι με προτροπή των τραπεζών άρχιζαν να δανείζονται σε ευρώ και ελβετικά φράγκα, ώστε να αποκτήσουν το δικό τους σπίτι - την «καλύτερη» επένδυση τότε. Η κρίση του 2008 τους βγήκε με μια αδύναμη οικονομία, ενώ οι δόσεις για τα δάνεια τους διπλασιάστηκαν. Τα σκληρά μέτρα που πριν τις εκλογές του 2006 «δεν χρειάζονταν» και μετά τις εκλογές ήταν «μονόδρομος», δεν έφτασαν. Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να προσφύγει σε ένα νέο μηχανισμό για να δανειστούν. Σε αυτόν το μηχανισμό συμμετείχε το ΔΝΤ και η ευρωπαϊκή ένωση (και όχι μόνο το ΔΝΤ που λένε μερικοί-μερικοί), με το ΔΝΤ να έχει, λόγο πείρας, τον πρώτο λόγο.
Αυτή η εξέλιξη έφερε και νέα μέτρα.
Πάγωμα των μισθών του δημοσίου, περικοπή του 13ου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων, μείωση των κρατικών επιχορηγήσεων προς τις τοπικές αυτοδιοικήσεις και τον αγροτικό τομέα, σταδιακή αύξηση από το 2012 της ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 62 στα 65 έτη, αναπροσαρμογή των συντάξεων και περικοπή του δώρου Χριστουγέννων, μείωση επιδομάτων, αύξηση του ΦΠΑ από 20% στο 25%, όπως και της φορολογίας στην βενζίνη, τσιγάρα και ποτά κατά 6%.
Και όχι μόνο. Στα είδη πρώτης ανάγκης, ψωμί, γαλακτοκομικά, θέρμανση ορίστηκε ΦΠΑ 18%. Μείωση των εργοδοτικών εισφορών κοινωνικής ασφάλισης από 32% σε 27%. Η κυβέρνηση υποχρέωσε τους φοιτητές να πληρώσουν την εγγραφή τους στα πανεπιστήμια, ιδιωτικοποίησε την υγεία και την κοινωνική ασφάλιση.
Τι κατάφεραν όλα αυτά τα μέτρα; Μετά από δυο χρόνια τίποτα. Τίποτα σε οικονομικό επίπεδο, έκτος από περαιτέρω εξαθλίωση. Όχι όμως και σε πολιτικό επίπεδο. Εκεί είχαμε αλλαγές με τις εκλογές του Απριλίου. Το σοσιαλιστικό (λέμε τώρα) κόμμα πήρε το 19% και έπεσε από την κυβέρνηση. Το εθνικιστικό και ξενοφοβικό κόμμα συγκέντρωσε σχεδόν 53% και κέρδισε τις εκλογές. Στην βουλή μπήκε και άλλο ένα κόμμα, με 16%, από την άκρα-άκρα δεξιά, γνωστό για την δολοφονική του «αγάπη» απέναντι στους τσιγγάνους και τους εβραίους. Τηρουμένων των ιδεολογικών αναλογιών θα ήταν σαν να κερδίσει τις ελληνικές εκλογές με 53% το ΛΑΟΣ, το Πασόκ έρθει δεύτερο με 19% και η Χρυσή Αυγή τρίτη με 16%.
Για όσους βλέπουν ομοιότητες με την Ελλάδα να σας πω ότι η Ουγγαρία δεν έχει Τζούλια αλλά και ούτε θάλασσα.
Με λίγα λόγια, μανάρι μου τα κάναμε σαλάτα, σαλάτα ουγγαρέζικη.
Μου είπε λοιπόν ότι το σοσιαλιστικό κόμμα της κέρδισε τις εκλογές το 2006 λέγοντας ότι δεν χρειάζονται αυστηρά μέτρα ώστε να μπει η Ουγγαρία στο ευρώ, αλλά καλύτερη διαχείριση των οικονομικών. Έτσι κέρδισαν τις εκλογές του 2006. Δεν πέρασε ούτε ένας χρόνος και αναγκάστηκαν να πάρουν πολύ αυστηρά μέτρα λιτότητας, αφού όπως είπαν άλλα περίμεναν και άλλα βρήκαν στα ταμεία. Οι Ούγγροι με προτροπή των τραπεζών άρχιζαν να δανείζονται σε ευρώ και ελβετικά φράγκα, ώστε να αποκτήσουν το δικό τους σπίτι - την «καλύτερη» επένδυση τότε. Η κρίση του 2008 τους βγήκε με μια αδύναμη οικονομία, ενώ οι δόσεις για τα δάνεια τους διπλασιάστηκαν. Τα σκληρά μέτρα που πριν τις εκλογές του 2006 «δεν χρειάζονταν» και μετά τις εκλογές ήταν «μονόδρομος», δεν έφτασαν. Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να προσφύγει σε ένα νέο μηχανισμό για να δανειστούν. Σε αυτόν το μηχανισμό συμμετείχε το ΔΝΤ και η ευρωπαϊκή ένωση (και όχι μόνο το ΔΝΤ που λένε μερικοί-μερικοί), με το ΔΝΤ να έχει, λόγο πείρας, τον πρώτο λόγο.
Αυτή η εξέλιξη έφερε και νέα μέτρα.
Πάγωμα των μισθών του δημοσίου, περικοπή του 13ου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων, μείωση των κρατικών επιχορηγήσεων προς τις τοπικές αυτοδιοικήσεις και τον αγροτικό τομέα, σταδιακή αύξηση από το 2012 της ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 62 στα 65 έτη, αναπροσαρμογή των συντάξεων και περικοπή του δώρου Χριστουγέννων, μείωση επιδομάτων, αύξηση του ΦΠΑ από 20% στο 25%, όπως και της φορολογίας στην βενζίνη, τσιγάρα και ποτά κατά 6%.
Και όχι μόνο. Στα είδη πρώτης ανάγκης, ψωμί, γαλακτοκομικά, θέρμανση ορίστηκε ΦΠΑ 18%. Μείωση των εργοδοτικών εισφορών κοινωνικής ασφάλισης από 32% σε 27%. Η κυβέρνηση υποχρέωσε τους φοιτητές να πληρώσουν την εγγραφή τους στα πανεπιστήμια, ιδιωτικοποίησε την υγεία και την κοινωνική ασφάλιση.
Τι κατάφεραν όλα αυτά τα μέτρα; Μετά από δυο χρόνια τίποτα. Τίποτα σε οικονομικό επίπεδο, έκτος από περαιτέρω εξαθλίωση. Όχι όμως και σε πολιτικό επίπεδο. Εκεί είχαμε αλλαγές με τις εκλογές του Απριλίου. Το σοσιαλιστικό (λέμε τώρα) κόμμα πήρε το 19% και έπεσε από την κυβέρνηση. Το εθνικιστικό και ξενοφοβικό κόμμα συγκέντρωσε σχεδόν 53% και κέρδισε τις εκλογές. Στην βουλή μπήκε και άλλο ένα κόμμα, με 16%, από την άκρα-άκρα δεξιά, γνωστό για την δολοφονική του «αγάπη» απέναντι στους τσιγγάνους και τους εβραίους. Τηρουμένων των ιδεολογικών αναλογιών θα ήταν σαν να κερδίσει τις ελληνικές εκλογές με 53% το ΛΑΟΣ, το Πασόκ έρθει δεύτερο με 19% και η Χρυσή Αυγή τρίτη με 16%.
Για όσους βλέπουν ομοιότητες με την Ελλάδα να σας πω ότι η Ουγγαρία δεν έχει Τζούλια αλλά και ούτε θάλασσα.
Με λίγα λόγια, μανάρι μου τα κάναμε σαλάτα, σαλάτα ουγγαρέζικη.
Κυριακή 2 Μαΐου 2010
Μόνο ενός σεισμός μας σώζει
Προσπαθώ όλη μέρα να καταλάβω! Πόσο τυχαίο είναι ότι τα νέα μέτρα ανακοινώθηκαν Κυριακάτικα! Αν δεν κάνω λάθος και το προηγούμενο, στη κυριολεξία πακέτο μέτρων, πάλι Κυριακή είχε ανακοινωθεί. Τι θέλουν να μας πούνε , ότι τη βρίσκουν να δουλεύουν Κυριακάτικα? Ούτε ο Θεός δε δούλευε τη Κυριακή. Μήπως το παίζουν ανώτεροι του Θεού, τρομάρα τους? Καλά δε λέω πολλοί την έχουν δει αλλά όσο άπιστος και να είσαι είναι μεγάλη προσβολή και κάποιος πρέπει να τους βάλει μυαλό! Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Γιωργάκης (ναι το χαζό της οικογένειας Παπανδρέου) την έχει δει μεσσίας. Να περιμένουμε και τη σταύρωση του? Μμμμμμ θα προτιμούσα κάτι σε αποκεφαλισμό! Όχι μόνο αυτού αλλά όλων εκεί μέσα. Anyway που λένε και στο χωριό μου αλλά η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο και όπως σωστά είχε τραγουδήσει κάποτε ο Νικόλας ο Άσιμος "μόνο ένας σεισμός μας σώζει φοβερός κατακλυσμός μαϊντανός να γίνουν όλα να χαθεί ο πολιτισμός... όπως και η ατλαντίδα". Αν ήταν λοιπόν Θεοί θα τον έστελναν τον κατακλυσμό αλλά έλα που δεν είναι και έτσι το παίζουν μεσσίες. Πότε όμως θα πάρουμε οι υπόλοιποι χαμπάρι ότι είμαστε οι Ρωμαίοι για να τους σταυρώσουμε (δεν εννοώ στα ψηφοδέλτια)? Όσο για το κόλπο της ανάστασης ... δεν παίζει! Τριπλοβάρδια θα βάλουμε!
Τετάρτη 28 Απριλίου 2010
Σάββατο 24 Απριλίου 2010
Πώς να κερδίσετε 12 δις. $ ποντάροντας 100 χιλιάδες στην πτώχευση της Ελλάδας
Ενα ενδιαφέρον post απο τον Πάνο Παναγιώτου (info@ekta1.gr) που εξηγεί ακριβώς τι συμβαίνει με το χρέος μας και πως φτάσαμε εδώ. Διαβάστε παρακάτω:
Το μέγεθος της κερδοσκοπίας εναντίον της Ελλάδας και ο βαθμός στον οποίο τα CDS είναι υπεύθυνα για την ελληνική κρίση είναι πάρα πολύ υποβαθμισμένα και αυτό γιατί όταν το θέμα εξετάζεται από τους ελάχιστους που το κατανοούν σε βάθος, αυτό γίνεται επιφανειακά, παραλείποντας μερικές εξαιρετικά σημαντικές παραμέτρους.
Τα ελληνικά CDS υποτίθεται πως είναι μία ασφάλεια που μπορούν να αγοράσουν όσοι έχουν επενδύσει σε ελληνικά ομόλογα ούτως ώστε να αντισταθμίσουν τον κίνδυνο από μία ενδεχόμενη πτώχευση της χώρας και συνεπώς από μία ενδεχόμενη αδυναμία πληρωμής των υποχρεώσεων της, πληρώνοντας ένα ασφάλιστρο (το οποίο είναι κυμαινόμενο και ανεβοκατεβαίνει όπως μία μετοχή) στο τραπεζικό ίδρυμα ή το επενδυτικό ίδρυμα που τους τα πουλάει.
Ωστόσο, επιτρέπεται να αγοράσει κανείς CDS και να νομιμοποιείται να λάβει την αποζημίωση σε περίπτωση πτώχευσης της Ελλάδας χωρίς να έχει στην κατοχή του ελληνικά ομόλογα, δηλαδή χωρίς να έχει την ανάγκη ασφάλισης της επένδυσης του. Σε αυτήν την περίπτωση τα ελληνικά CDS μετατρέπονται σε ένα χρηματιστηριακό στοίχημα, από το οποίο ο κερδοσκόπος μπορεί να κερδίσει με δύο τρόπους: είτε από την άνοδο της τιμής του CDS και την πώληση του ακριβότερα απ’ ότι το αγόρασε, καθώς το ασφάλιστρο αυξάνεται όσο η χρηματοπιστωτική επίθεση στην Ελλάδα συνεχίζεται είτε από την πραγματική πτώχευση της Ελλάδας και τη λήψη της τεράστιας αποζημίωσης.
Η δυνατότητα αυτή, της αγοράς CDS χωρίς την προϋπόθεση της κατοχής ελληνικών ομολόγων, δημιουργεί ένα κερδοσκοπικό κύκλο ασύλληπτων διαστάσεων, καθώς εμπλέκει, πέρα από hedge funds και κάθε λογής κερδοσκοπικά ιδρύματα και τις μεγαλύτερες τράπεζες / δανειστές της Ελλάδας, τις οποίες αναγκάζει να πουλήσουν ελληνικά ομόλογα εκτινάσσοντας τα επιτόκια τους στα ύψη και επομένως απογειώνοντας το κόστος δανεισμού της Ελλάδας.
Αυτό, γιατί όταν ένας κερδοσκόπος θέλει να στοιχηματίσει αγοράζοντας ελληνικά CDS, πρέπει να στραφεί, κατά κανόνα, στις μεγάλες τράπεζες που είναι οι νόμιμοι διαπραγματευτές αυτών των προϊόντων. Αγοράζοντας ελληνικά CDS από αυτές, στην ουσία ποντάρει εναντίον τους, καθώς θα είναι αυτές που θα κληθούν να τον πληρώσουν αν η Ελλάδα πτωχεύσει Το άμεσο αποτέλεσμα είναι οι τράπεζες να προχωρούν σε στρατηγικές αντιστάθμισης του επενδυτικού κινδύνου που ανέλαβαν, είτε προχωρώντας σε πωλήσεις ελληνικών ομολόγων είτε λαμβάνοντας θέσεις short εναντίον τους, δηλαδή πουλώντας τα, ποντάροντας στην πτώση τους, με την ελπίδα ότι θα τα αγοράσουν, στο μέλλον, φθηνότερα.
Αυτό συμβαίνει γιατί καθώς οι κερδοσκόποι ποντάρουν στην αύξηση της πιθανότητας πτώχευσης της Ελλάδας αγοράζοντας όλο και περισσότερα CDS, οι τράπεζες που τους τα πουλούν είναι σα να ποντάρουν όλο και περισσότερο στο αντίθετο ενδεχόμενο, δηλαδή στη μη πτώχευση της Ελλάδας. Καθώς, όμως, οι περισσότερες από αυτές έχουν, ήδη και ελληνικά ομόλογα, βρίσκονται να ποντάρουν διπλά στη μη πτώχευση της Ελλάδας, από τη μία πλευρά με το να κατέχουν ομόλογα και από την άλλη παίζοντας κόντρα στους κερδοσκόπους των CDS. Το αποτέλεσμα είναι η υπερέκθεση τους στην επένδυση υπέρ της Ελλάδας η οποία τις οδηγεί, σχεδόν αναγκαστικά, στην ανάγκη της μείωσης του επενδυτικού τους ρίσκου πουλώντας ελληνικά ομόλογα ή και ποντάροντας στην πτώση τους. Οι τράπεζες που δεν έχουν, ήδη, επενδύσει σε ελληνικά ομόλογα, ώστε να μπορούν να πουλήσουν κάποια από αυτά μειώνοντας το ρίσκο τους, αναγκάζονται να τα δανειστούν από άλλες τράπεζες και να τα πουλήσουν short, ποντάροντας και αυτές στην πτώση τους, ώστε να τα αγοράσουν αργότερα χαμηλότερα για να τα επιστρέψουν στις τράπεζες απ’ όπου τα δανείστηκαν.
Απλοποιώντας το παράδειγμα μπορούμε να πούμε πως όταν πραγματοποιείται μία πράξη αγοράς ελληνικών CDS, ενεργοποιείται και μία πράξη πώλησης ελληνικών ομολόγων, με την τελευταία να έχει ως αυτόματη συνέπεια την αύξηση των επιτοκίων των ομολόγων (και των spreads τους με τα γερμανικά), δηλαδή την αύξηση του κόστους δανεισμού της Ελλάδας. Όσο οι κερδοσκόποι συνεχίζουν να σπρώχνουν την τιμή των CDS υψηλότερα, αγοράζοντας τα, τόσο οι τράπεζες που τους τα πουλούν επενδύουν στην πτώση των ελληνικών ομολόγων, σπρώχνοντας τα επιτόκια τους και το κόστος δανεισμού της Ελλάδας υψηλότερα.
Έτσι, η Ελλάδα έχει γίνει ένα τεράστιο χρηματιστηριακό καζίνο (ανάλογο με εκείνο που οδήγησε στην κατάρρευση της αγοράς ενυπόθηκων δανείων στις ΗΠΑ, πάλι με τη χρήση των CDS), το οποίο παρέχει ευκαιρίες για κέρδη σε κερδοσκόπους και τράπεζες σε όλο τον κόσμο, καθώς οι πρώτοι κερδίζουν όσο η κρίση επιδεινώνεται ενώ οι τράπεζες απολαμβάνουν τα κέρδη από τις προμήθειες που λαμβάνουν από το εμπόριο CDS. Το πρόβλημα γίνεται ακόμη χειρότερο καθώς τα CDS μπορούν να αγοραστούν με μόχλευση, δηλαδή πληρώνοντας τμήμα, μόνο, της πραγματικής αξίας της τιμής τους. Έτσι, μία επένδυση σε ελληνικά CDS της τάξης του 1 εκ δολαρίων, μπορεί να απαιτεί κεφάλαιο μόλις της τάξης των 100 χιλιάδων δολαρίων.
Η μελέτη της πορείας τιμών των ελληνικών CDS αποκαλύπτει ότι η άνοδος τους ξεκίνησε από τον Ιούλιο του 2007, ταυτόχρονα με μία σειρά άλλων χρηματοπιστωτικών εξελίξεων, που αποτελούν τα σημαντικότερα κομμάτια στο διεθνές παζλ που δημιουργεί το έξυπνο χρήμα, γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα πως η Ελλάδα αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του ίδιου αυτού παζλ για περισσότερο από 2,5 χρόνια από σήμερα. Στο διάστημα αυτό έχει πέσει πάνω της μία χρηματοπιστωτική βόμβα 12204 μεγατόνων, όση, δηλαδή, είναι η ποσοστιαία άνοδος των τιμών των CDS από τις 4,6 μονάδες βάσης, τον Ιούλιο του 2007, στις 566 μονάδες βάσης σήμερα, η οποία και είχε ως αντανακλαστική συνέπεια το ξεπούλημα των ελληνικών ομολόγων, την απογείωση των επιτοκίων τους και την εκτίναξη του κόστους δανεισμού για την Ελλάδα.
Ο κερδοσκόπος που επένδυσε 1 εκ δολάρια ποντάροντας στην πτώχευση της Ελλάδας τον Ιούλιο του 2007, σήμερα βλέπει την επένδυση του να αξίζει 12,204 δις δολάρια. Και το πιθανότερο είναι πως για την αρχική επένδυση του 1 εκ δολαρίων δεν πλήρωσε περισσότερο από το 10%, δηλαδή 100 χιλιάδες δολάρια.
Και καθώς στις χρηματοπιστωτικές αγορές το κέρδος του ενός είναι, κατά κανόνα, η απώλεια του άλλου, το λογαριασμό για τα κέρδη των κερδοσκόπων τον λαμβάνει, μέσω της αγοράς ομολόγων, ο Έλληνας πολίτης (και θα συνεχίσει να τον λαμβάνει για πολλά χρόνια ακόμη). Έτσι, όταν η Ελλάδα κόβει μισθούς, λαμβάνει σκληρά δημοσιονομικά μέτρα κλπ, προκειμένου να εξασφαλίσει χρήματα για να πληρώσει τους επιπλέον τόκους που προκύπτουν από την αύξηση του κόστους δανεισμού της, στην ουσία ενεργοποιεί το μηχανισμό εκείνο που, μεταξύ άλλων, θα πρέπει να συγκεντρώσει τα χρήματα που θα πληρωθούν σε όσους πέτυχαν το τζακ ποτ ποντάροντας εναντίον της στην αγορά CDS.
Και πριν βιαστούμε να βγάλουμε το συμπέρασμα πως η Ελλάδα έγινε εσκεμμένα στόχος σκοτεινών δυνάμεων, αξίζει να θυμηθούμε πως εξαιτίας των CDS κατέρρευσε η αγορά κατοικίας των ΗΠΑ, οδηγώντας σε μεγάλες απώλειες ή και στην πτώχευση εκατομμύρια Αμερικανών, για να καταλάβουμε πως οι κερδοσκόποι ενδιαφέρονται μόνο για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους και τίποτε άλλο.
Το μέγεθος της κερδοσκοπίας εναντίον της Ελλάδας και ο βαθμός στον οποίο τα CDS είναι υπεύθυνα για την ελληνική κρίση είναι πάρα πολύ υποβαθμισμένα και αυτό γιατί όταν το θέμα εξετάζεται από τους ελάχιστους που το κατανοούν σε βάθος, αυτό γίνεται επιφανειακά, παραλείποντας μερικές εξαιρετικά σημαντικές παραμέτρους.
Τα ελληνικά CDS υποτίθεται πως είναι μία ασφάλεια που μπορούν να αγοράσουν όσοι έχουν επενδύσει σε ελληνικά ομόλογα ούτως ώστε να αντισταθμίσουν τον κίνδυνο από μία ενδεχόμενη πτώχευση της χώρας και συνεπώς από μία ενδεχόμενη αδυναμία πληρωμής των υποχρεώσεων της, πληρώνοντας ένα ασφάλιστρο (το οποίο είναι κυμαινόμενο και ανεβοκατεβαίνει όπως μία μετοχή) στο τραπεζικό ίδρυμα ή το επενδυτικό ίδρυμα που τους τα πουλάει.
Ωστόσο, επιτρέπεται να αγοράσει κανείς CDS και να νομιμοποιείται να λάβει την αποζημίωση σε περίπτωση πτώχευσης της Ελλάδας χωρίς να έχει στην κατοχή του ελληνικά ομόλογα, δηλαδή χωρίς να έχει την ανάγκη ασφάλισης της επένδυσης του. Σε αυτήν την περίπτωση τα ελληνικά CDS μετατρέπονται σε ένα χρηματιστηριακό στοίχημα, από το οποίο ο κερδοσκόπος μπορεί να κερδίσει με δύο τρόπους: είτε από την άνοδο της τιμής του CDS και την πώληση του ακριβότερα απ’ ότι το αγόρασε, καθώς το ασφάλιστρο αυξάνεται όσο η χρηματοπιστωτική επίθεση στην Ελλάδα συνεχίζεται είτε από την πραγματική πτώχευση της Ελλάδας και τη λήψη της τεράστιας αποζημίωσης.
Η δυνατότητα αυτή, της αγοράς CDS χωρίς την προϋπόθεση της κατοχής ελληνικών ομολόγων, δημιουργεί ένα κερδοσκοπικό κύκλο ασύλληπτων διαστάσεων, καθώς εμπλέκει, πέρα από hedge funds και κάθε λογής κερδοσκοπικά ιδρύματα και τις μεγαλύτερες τράπεζες / δανειστές της Ελλάδας, τις οποίες αναγκάζει να πουλήσουν ελληνικά ομόλογα εκτινάσσοντας τα επιτόκια τους στα ύψη και επομένως απογειώνοντας το κόστος δανεισμού της Ελλάδας.
Αυτό, γιατί όταν ένας κερδοσκόπος θέλει να στοιχηματίσει αγοράζοντας ελληνικά CDS, πρέπει να στραφεί, κατά κανόνα, στις μεγάλες τράπεζες που είναι οι νόμιμοι διαπραγματευτές αυτών των προϊόντων. Αγοράζοντας ελληνικά CDS από αυτές, στην ουσία ποντάρει εναντίον τους, καθώς θα είναι αυτές που θα κληθούν να τον πληρώσουν αν η Ελλάδα πτωχεύσει Το άμεσο αποτέλεσμα είναι οι τράπεζες να προχωρούν σε στρατηγικές αντιστάθμισης του επενδυτικού κινδύνου που ανέλαβαν, είτε προχωρώντας σε πωλήσεις ελληνικών ομολόγων είτε λαμβάνοντας θέσεις short εναντίον τους, δηλαδή πουλώντας τα, ποντάροντας στην πτώση τους, με την ελπίδα ότι θα τα αγοράσουν, στο μέλλον, φθηνότερα.
Αυτό συμβαίνει γιατί καθώς οι κερδοσκόποι ποντάρουν στην αύξηση της πιθανότητας πτώχευσης της Ελλάδας αγοράζοντας όλο και περισσότερα CDS, οι τράπεζες που τους τα πουλούν είναι σα να ποντάρουν όλο και περισσότερο στο αντίθετο ενδεχόμενο, δηλαδή στη μη πτώχευση της Ελλάδας. Καθώς, όμως, οι περισσότερες από αυτές έχουν, ήδη και ελληνικά ομόλογα, βρίσκονται να ποντάρουν διπλά στη μη πτώχευση της Ελλάδας, από τη μία πλευρά με το να κατέχουν ομόλογα και από την άλλη παίζοντας κόντρα στους κερδοσκόπους των CDS. Το αποτέλεσμα είναι η υπερέκθεση τους στην επένδυση υπέρ της Ελλάδας η οποία τις οδηγεί, σχεδόν αναγκαστικά, στην ανάγκη της μείωσης του επενδυτικού τους ρίσκου πουλώντας ελληνικά ομόλογα ή και ποντάροντας στην πτώση τους. Οι τράπεζες που δεν έχουν, ήδη, επενδύσει σε ελληνικά ομόλογα, ώστε να μπορούν να πουλήσουν κάποια από αυτά μειώνοντας το ρίσκο τους, αναγκάζονται να τα δανειστούν από άλλες τράπεζες και να τα πουλήσουν short, ποντάροντας και αυτές στην πτώση τους, ώστε να τα αγοράσουν αργότερα χαμηλότερα για να τα επιστρέψουν στις τράπεζες απ’ όπου τα δανείστηκαν.
Απλοποιώντας το παράδειγμα μπορούμε να πούμε πως όταν πραγματοποιείται μία πράξη αγοράς ελληνικών CDS, ενεργοποιείται και μία πράξη πώλησης ελληνικών ομολόγων, με την τελευταία να έχει ως αυτόματη συνέπεια την αύξηση των επιτοκίων των ομολόγων (και των spreads τους με τα γερμανικά), δηλαδή την αύξηση του κόστους δανεισμού της Ελλάδας. Όσο οι κερδοσκόποι συνεχίζουν να σπρώχνουν την τιμή των CDS υψηλότερα, αγοράζοντας τα, τόσο οι τράπεζες που τους τα πουλούν επενδύουν στην πτώση των ελληνικών ομολόγων, σπρώχνοντας τα επιτόκια τους και το κόστος δανεισμού της Ελλάδας υψηλότερα.
Έτσι, η Ελλάδα έχει γίνει ένα τεράστιο χρηματιστηριακό καζίνο (ανάλογο με εκείνο που οδήγησε στην κατάρρευση της αγοράς ενυπόθηκων δανείων στις ΗΠΑ, πάλι με τη χρήση των CDS), το οποίο παρέχει ευκαιρίες για κέρδη σε κερδοσκόπους και τράπεζες σε όλο τον κόσμο, καθώς οι πρώτοι κερδίζουν όσο η κρίση επιδεινώνεται ενώ οι τράπεζες απολαμβάνουν τα κέρδη από τις προμήθειες που λαμβάνουν από το εμπόριο CDS. Το πρόβλημα γίνεται ακόμη χειρότερο καθώς τα CDS μπορούν να αγοραστούν με μόχλευση, δηλαδή πληρώνοντας τμήμα, μόνο, της πραγματικής αξίας της τιμής τους. Έτσι, μία επένδυση σε ελληνικά CDS της τάξης του 1 εκ δολαρίων, μπορεί να απαιτεί κεφάλαιο μόλις της τάξης των 100 χιλιάδων δολαρίων.
Η μελέτη της πορείας τιμών των ελληνικών CDS αποκαλύπτει ότι η άνοδος τους ξεκίνησε από τον Ιούλιο του 2007, ταυτόχρονα με μία σειρά άλλων χρηματοπιστωτικών εξελίξεων, που αποτελούν τα σημαντικότερα κομμάτια στο διεθνές παζλ που δημιουργεί το έξυπνο χρήμα, γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα πως η Ελλάδα αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του ίδιου αυτού παζλ για περισσότερο από 2,5 χρόνια από σήμερα. Στο διάστημα αυτό έχει πέσει πάνω της μία χρηματοπιστωτική βόμβα 12204 μεγατόνων, όση, δηλαδή, είναι η ποσοστιαία άνοδος των τιμών των CDS από τις 4,6 μονάδες βάσης, τον Ιούλιο του 2007, στις 566 μονάδες βάσης σήμερα, η οποία και είχε ως αντανακλαστική συνέπεια το ξεπούλημα των ελληνικών ομολόγων, την απογείωση των επιτοκίων τους και την εκτίναξη του κόστους δανεισμού για την Ελλάδα.
Ο κερδοσκόπος που επένδυσε 1 εκ δολάρια ποντάροντας στην πτώχευση της Ελλάδας τον Ιούλιο του 2007, σήμερα βλέπει την επένδυση του να αξίζει 12,204 δις δολάρια. Και το πιθανότερο είναι πως για την αρχική επένδυση του 1 εκ δολαρίων δεν πλήρωσε περισσότερο από το 10%, δηλαδή 100 χιλιάδες δολάρια.
Και καθώς στις χρηματοπιστωτικές αγορές το κέρδος του ενός είναι, κατά κανόνα, η απώλεια του άλλου, το λογαριασμό για τα κέρδη των κερδοσκόπων τον λαμβάνει, μέσω της αγοράς ομολόγων, ο Έλληνας πολίτης (και θα συνεχίσει να τον λαμβάνει για πολλά χρόνια ακόμη). Έτσι, όταν η Ελλάδα κόβει μισθούς, λαμβάνει σκληρά δημοσιονομικά μέτρα κλπ, προκειμένου να εξασφαλίσει χρήματα για να πληρώσει τους επιπλέον τόκους που προκύπτουν από την αύξηση του κόστους δανεισμού της, στην ουσία ενεργοποιεί το μηχανισμό εκείνο που, μεταξύ άλλων, θα πρέπει να συγκεντρώσει τα χρήματα που θα πληρωθούν σε όσους πέτυχαν το τζακ ποτ ποντάροντας εναντίον της στην αγορά CDS.
Και πριν βιαστούμε να βγάλουμε το συμπέρασμα πως η Ελλάδα έγινε εσκεμμένα στόχος σκοτεινών δυνάμεων, αξίζει να θυμηθούμε πως εξαιτίας των CDS κατέρρευσε η αγορά κατοικίας των ΗΠΑ, οδηγώντας σε μεγάλες απώλειες ή και στην πτώχευση εκατομμύρια Αμερικανών, για να καταλάβουμε πως οι κερδοσκόποι ενδιαφέρονται μόνο για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους και τίποτε άλλο.
Τρίτη 20 Απριλίου 2010
Θέλετε γρήγορα και εύκολα λεφτά?
Οι καιροί είναι χαλεποί και το να βγάζεις το κάτι παραπάνω (ακόμα κι αν πρόκειται για ψίχουλα) είναι επιθυμητό εως και επιτακτικό. Βέβαια η μαγκιά είναι να βγάζεις λεφτά γρήγορα και ξεκούραστα! Πως το κάνεις? Λοιπόν ανοίχτε τα αυτιά σας να μαθαίνετε τα κόλπα! Έρχονται λοιπόν διάφορες χαζές εταιρίες και αναθέτουν σε κάποιες άλλες έξυπνες να οργανώσουν μια ομάδα προκειμένου να κάνουν μια έρευνα αγοράς για τα προϊόντα που προτίθενται να κυκλοφορήσουν. Οι έξυπνες αυτές εταιρίες βρίσκουν άλλους πιο έξυπνους που γουστάρουν να βγάλουν γρήγορα και ξεκούραστα λεφτά. Το κόλπο για να μπεις σε αυτές τις ομάδες είναι εύκολο. Αρχικά πρέπει να έχεις κάποιο γνωστό να σε βάλει στο κόλπο (ακόμα κι εδώ βύσμα θέλεις! Α ρε Ελλαδάρα!)και το μόνο που έχεις να κάνεις από κει και πέρα είναι να πεις όσα πιο πολλά μάλιστα μπορείς! Δίνω λοιπόν παράδειγμα για να γίνω πιο κατανοητός βασιζόμενος σε ένα πραγματικό γεγονός.
Ντριν!Ντριν!(χτυπάει το τηλέφωνο)
- Παρακαλώ! (όχι ότι δεν βλέπει ποιος είναι από την αναγνώριση κλήσεων αλλά είπαμε το παιχνίδι παίζεται με συγκεκριμένους κανόνες)
- Γεια σου Γιώργο! Είσαι καλά?
- Μάλιστα κυρία Πόπη!(Πρώτο)
- Γιώργο τον παίρνεις φαντάζομαι?
- Μάλιστα κυρία Πόπη!(Δεύτερο και έχουμε και συνέχεια)
- Πολύ ωραία Γιώργο έχω μια δημοσκόπηση για λιπαντικά κώλου.
- Μάλιστα κυρία Πόπη!(τρίτο και πλησιάζει το ρεκόρ)
- Υπέροχα! Λοιπόν Γιώργο εσύ θα πεις ότι χρησιμοποιείς γράσο.
- Μάλιστα κυρία Πόπη!(Ισοφαρίζει το ρεκόρ)
- Αν χρειαστεί κάποια αναπαράσταση δεν πιστεύω να έχεις πρόβλημα να τη κάνεις?
- Μάλιστα κυρία Πόπη!(νέο ρεκόρ μάλιστα μόλις σημειώθηκε)
- Αύριο στο γνωστό μέρος στις 19:00 και να έχεις μαζί σου ένα κουτάκι γράσο καλού κακού!
- Μάλιστα κυρία Πόπη!(το ισοπέδωσε το ρεκόρ)
Και μέχρι στιγμής παραμένει ακατάρριπτο! Πιστεύω να έγινα κατανοητός με το παράδειγμα. Σας έδωσα τα φώτα μου ώρα τώρα να παίξετε το παιχνίδι σωστά και να βγάλετε γρήγορα και ξεκούραστα λεφτά!
Ντριν!Ντριν!(χτυπάει το τηλέφωνο)
- Παρακαλώ! (όχι ότι δεν βλέπει ποιος είναι από την αναγνώριση κλήσεων αλλά είπαμε το παιχνίδι παίζεται με συγκεκριμένους κανόνες)
- Γεια σου Γιώργο! Είσαι καλά?
- Μάλιστα κυρία Πόπη!(Πρώτο)
- Γιώργο τον παίρνεις φαντάζομαι?
- Μάλιστα κυρία Πόπη!(Δεύτερο και έχουμε και συνέχεια)
- Πολύ ωραία Γιώργο έχω μια δημοσκόπηση για λιπαντικά κώλου.
- Μάλιστα κυρία Πόπη!(τρίτο και πλησιάζει το ρεκόρ)
- Υπέροχα! Λοιπόν Γιώργο εσύ θα πεις ότι χρησιμοποιείς γράσο.
- Μάλιστα κυρία Πόπη!(Ισοφαρίζει το ρεκόρ)
- Αν χρειαστεί κάποια αναπαράσταση δεν πιστεύω να έχεις πρόβλημα να τη κάνεις?
- Μάλιστα κυρία Πόπη!(νέο ρεκόρ μάλιστα μόλις σημειώθηκε)
- Αύριο στο γνωστό μέρος στις 19:00 και να έχεις μαζί σου ένα κουτάκι γράσο καλού κακού!
- Μάλιστα κυρία Πόπη!(το ισοπέδωσε το ρεκόρ)
Και μέχρι στιγμής παραμένει ακατάρριπτο! Πιστεύω να έγινα κατανοητός με το παράδειγμα. Σας έδωσα τα φώτα μου ώρα τώρα να παίξετε το παιχνίδι σωστά και να βγάλετε γρήγορα και ξεκούραστα λεφτά!
Κυριακή 18 Απριλίου 2010
Για Ρομαντικούς Και Μόνο
Στην προηγουμένη ανάρτηση μου "Περί πνευματικών δικαιωμάτων" ανάφερα ότι πειρατεία υπήρχε και παλιά. Και φυσικά όπως όλοι καταλάβατε αναφερόμουν στην εποχή των κασετών! Μια εποχή που πλέον τη θυμόμαστε με ρομαντισμό και θα ήθελα να αναφερθώ.
Τι να πρωτοθυμηθώ? Ήμασταν πιτσιρικάδες και δεν είχαμε αρκετά λεφτά για να μπορούμε να αγοράζουμε τα πάντα και φυσικά internet δεν υπήρχε. Κάναμε λοιπόν τα κουμαντα μας ανάλογα. Τι μπορούμε να βρούμε να αντιγράψουμε προκειμένου να κρατήσουμε λεφτά για ότι δεν βρίσκαμε και να το αγοράσουμε ή ακόμα να αγοράσουμε κάτι με το οποίο ήμασταν πωρωμένοι είτε σε κασέτα είτε σε βινύλιο (ναι υπήρξε και αυτό το υλικό! Υπήρχαν πολλά μάλιστα δισκάδικα πριν τα κλείσει όλα το metropolis και μάλιστα εξειδικευμένα σε είδη που μαζευόταν ο κόσμος όχι μόνο για να αγοράσει αλλά και για να μιλήσει για μουσική.).
Η διαφορά εκείνης της εποχής ήταν ότι υπήρχε μια ιεροτελεστία γύρω από την εγγραφή μιας κασέτας.
Πρώτα άκουγες να δεις αν σου αρέσει και αν αξίζει να κάνεις την αντιγραφή. Χώρος και λεφτά για περιττά πράγματα δεν υπήρχαν (τώρα οι σκληροί είναι φτηνοί και έχουν και μπόλικο χώρο έτσι ώστε όλοι οι άσχετοι να κάνουν συλλογή gigabytes μουσικής που ούτε έχουν ακούσει ποτέ!). Εαν σου δίνανε κασέτα για να αντιγράψεις έπρεπε να τσεκάρεις αν η εγγραφή της ήταν καλή αλλιώς έψαχνες να τη βρεις από άλλου. Μετά καθόσουν υπομονετικά για να κάνεις την αντιγραφή. Αν ήταν βινύλιο πρόσεχες μη κολλήσει ή πηδήξει η βελόνα ενώ αν ήταν κασέτα τα πράγματα ήταν πιο απλά περίμενες μόνο τη στιγμή να αλλάξεις μεριά εκτός αν το κασετόφωνο μασούσε τη κασέτα (συνέβαινε καμιά φορά και αυτό). Μετά άκουγες και μια τη κασέτα προσεκτικά τόσο για να ευχαριστηθείς το περιεχόμενο της αλλά και για να ελέγξεις την εγγραφή μη μπα και σου ξέφυγε κάτι(το τερπνό μετά του ωφελίμου)! Το τελευταίο στάδιο στο οποίο διέπρεπα ήταν η διακόσμηση της κασέτας. Ψάχναμε από περιοδικά τα εξώφυλλα ή και εικόνες της μπάντας για να φτιάξουμε το εξώφυλλο της κασέτας. Για μένα αλλά και πολλούς άλλους που γουστάραμε τη ζωγραφική φτιάχναμε τα δικά μας εξώφυλλα ή προσπαθούσαμε να φτιάξουμε το αυθεντικό. Το μεγάλο στοίχημα πάντα ήταν τα εξώφυλλα των Maiden. Τι πώρωση ήταν κι αυτή! Και πλέον η κασέτα μας ηταν έτοιμη για να γυρίσει από χέρι σε χέρι (και κανείς δεν γκρίνιαζε για πειρατεία)!
Μεγαλύτερη δε ιεροτελεστία ήταν να γράψεις μια κασέτα με επιλογές όχι μόνο για κάποιο φίλο που μπορεί να σου το ζητούσε αλλά και για πάρτη σου! Η επιλογή των τραγουδιών γινόταν με μεγάλη προσοχή και σχεδόν πάντα στο τέλος ήσουν απογοητευμένος γιατί δεν χώρεσαν κάποια τραγούδια. Ακόμα και η σειρά με την οποία θα γραφόντουσαν τα τραγούδια είχε σημασία και πέρναγε από αυστηρή μελέτη. Η μελέτη έφτανε σε τέτοιο βαθμό ώστε να εκμεταλλευτείς και το τελευταίο δευτερόλεπτο της κασέτας και να βάλεις όσο πιο πολλά τραγούδια μπορούσες. Ήταν απαράδεκτο να κόβεται τραγούδι! Έστω και οι τελευταίες νότες του! Και μετά ξεκίναγε η διαδικασία σταμάτα ξεκίνα πήγαινε μπροστά πίσω και πάει λέγοντας. Όσο αναφορά τα εξώφυλλα αν είχες όρεξη κάτι έφτιαχνες αλλιώς τα άφηνες στην ευχέρεια του μελλοντικού κατόχου της κασέτας. Προσωπικά πολλές φορές άκουγα τη κασέτα να διαπιστώσω αν όντως έχω κάνει καλή δουλειά.
Νωρίτερα ανέφερα ότι το κασετόφωνο καμιά φορά μασούσε τις κασέτες αλλά και σε αυτή τη περίπτωση κάτι μπορούσες να κάνεις. Μη μου πει κανείς ότι δεν έχει ανοίξει κασέτα και δεν την έχει κολλήσει? Εγώ τουλάχιστον το έχω κάνει πολλές φορές. Βέβαια αυτό γινόταν για να σώσουμε τη κασέτα τουλάχιστον μέχρι να τη ξαναβρούμε αλλά και για ιδεολογικούς λόγους. Πόναγε η ψυχή μας! Για αυτό προσέχαμε και που τις δανείζαμε. Απαιτούσαμε όσοι δανείζονταν τις κασέτες μας ή και τα βινύλια μας να τα προσέχουν σα τα μάτια τους και αν διαπιστώναμε ότι δεν το κάνανε ... δεν ξανάπερναν ούτε μασημένη κασέτα από εμάς!
Τελικά δεν ξέρω πόσο καλύτερες ήταν εκείνες οι εποχές αλλά σίγουρα είχαν την ομορφιά τους! Και διαπιστώνω ότι πολλοί είναι αυτοί που τις θυμούνται όπως και εγώ! Αν και έχουμε προσαρμοστεί και χρησιμοποιούμε στο έπακρο τη σύγχρονη πραγματικότητα. Θέλω να πιστεύω πάντως ότι μερικά κατάλοιπα εκείνης της εποχής μας έχουν μείνει και έχουν καθορίσει την προσωπικότητα μας τουλάχιστον στο τομέα της μουσικής ώστε να μας κάνουν να ξεχωρίζουμε κάπως!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)