A Place To Bury Strangers : Exploding Head

Το ξέρω και κουραστικός έχω καταντήσει και γραφικός! Κάθε φορά που ακούω Madrougada αναρωτιέμαι πότε θα ξαναβγεί τέτοια γκρουπαρα! Ίσως και ποτέ πάντως ενδιαφέρουσες προτάσεις υπάρχουν. Οι APTBS με έχουν ενθουσιάσει αρκετά! Shoegaze κατά κύριο λόγο μπόλικη βαβούρα στοιχεία dark και post punk συνθέτουν το Exploding head το οποίο εγώ το βρήκα πολύ καλό και πιστεύω ότι αξίζει να το ακούσετε.

Το Φεστιβάλ Της Νιότης Μου

Ίσως να ακούγεται περίεργο πως γίνεται να τρως τόση ταλαιπωρία για να δεις μερικούς πενηντάρηδες να χτυπιούνται πάνω στη σκηνή παίζοντας μια άκρως νεανική μουσική! Κι όμως δεν είναι παλιμπαιδισμός! Εντάξει για αυτούς είναι η "δουλειά" τους αλλά για μας ένα απωθημένο! Ένα απωθημένο που κρατάει από τα σχολικά χρόνια τότε που διάβαζα μαθηματικά ακούγοντας Slayer και κάνοντας headbαnging δημιουργώντας την απορία σε όλους πως γίνεται αυτό το παιδί να διαβάζει! Τότε που γέμιζα όλα τα σχολικά βιβλία με τα λογότυπα των αγαπημένων μου συγκροτημάτων! Ο Heatfield μας είπε το βράδυ αυτό ότι δεν συμβαίνει κάθε μέρα ένα φεστιβάλ με τέτοια ονόματα και έχει δίκιο και κυρίως στην Ελλάδα δεν συνέβη ποτέ. Ήταν η πρώτη φορά που έπαιξαν την ίδια μέρα οι τέσσερις μπάντες που θεμελίωσαν των thrash ήχο. Ιστορικά συγκροτήματα που για αρκετά χρόνια ήταν η αιχμή του δόρατος της Metal μουσικής. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι και αλλάξανε πολλά πράγματα. Οι Anthrax προσπάθησαν να ακολουθήσουν το alternative ρεύμα που ερχόταν οι Metallica προτίμησαν να απευθυνθούν σε πιο ευρύ κοινό οι Slayer συνέχισαν να κάνουν τα ίδια καταντώντας γραφικοί και οι Megadeth ήταν οι μόνοι που κατά τη γνώμη μου κράτησαν λίγη αξιοπρέπεια. Δεν πήγαμε όμως σε αυτό το φεστιβάλ για να δούμε τα συγκροτήματα όπως είναι αλλά όπως ήταν. Να θυμηθούμε τις παλιές καλές εποχές τότε που έπαιζαν μουσική γιατί γούσταραν είχαν ακόμα ιδέες και έμπνευση πριν καταλάβουν ότι το όνομα του συγκροτήματός αποτελεί και ένα trademark που πρέπει να ξέρουν να το διαχειριστούν τότε που όλα ήταν πιο ρομαντικά! Οι Anthrax μου έδωσαν αυτό που πραγματικά ήθελα οι υπόλοιποι (εξαιρώ τους Megadeth λόγω της αξιοπρέπειας που έλεγα νωρίτερα) μας προώθησαν και μερικά νέα τραγουδάκια. Δεν είναι ότι δεν το περίμενα αλλά δεν παύει να με ξενερώνουν. Πάραυτα δεν μπορώ να πω ότι δεν το ευχαριστήθηκα απλά ήταν μια εμπειρία που έπρεπε να την έχω από παλιά και την απόκτησα σε αυτή την ηλικία σκέψου!

* Να πω ότι δεν μεροληπτώ υπέρ των Megadeth προσπαθώ να είμαι όσο πιο αντικειμενικός γίνεται.
** Τα πιο αγαπημένα μου συγκροτήματα του χώρου  ήταν οι Sepultura οι Slayer και οι Metallica.
*** Θεωρώ ότι thrash υπάρχει περίπου μέχρι το 90 άντε βαριά μέχρι το 92 οπότε κάπου εκεί τοποθετώ και το τέλος της καλής περιόδου των Big four.

Phil Shoenfelt 30/5/2010 Rodeo

Ξεπερασα τον εαυτό μου εκείνες τις μέρες! Και μετά από την αδιάφορη συναυλία των Epica (μόνο για παρέα στο Μήτσο πήγα ... άντε και για τη γκόμενα που τραγουδάει) είπα να καθαρίσω το αυτί μου! Ο Shoenfelt προσφέρεται για αυτό. Να ήμασταν 40 άτομα? Αλλά ρε φίλε ανέβηκε με όρεξη στη σκηνή! Ωραίος, έτσι πρέπει. Δυσαρεστήθηκα γιατί δεν έμεινα μέχρι το τέλος γιατί δεν τη πάλευα λόγω κούρασης. Πίστευα οτι έχασα τη μισή συναυλία αλλά χάρηκα όταν έμαθα ότι έχασα μόνο κανα 20 λεπτο.

Έχασα δυστυχώς το dead flowers for alice απόλαυσα το cloak of virtue το οποίο έπαιξε μαζί με τους dustbowl που άνοιξαν τη συναυλία. Country και όχι μόνο έχουν συνεργαστεί με τον Phil στο τελευταίο τους album. Μετράνε! Γενικότερα ... επιτυχία ο πουρές!!!!!!!

Περί ανέμων και υδάτων

Καλά οι μέρες που πέρασαν είχαν πολύ υλικό για σχολιασμό και δεν μπορώ να το αφήσω έτσι... μπορώ?
Κάποια πράγματα είναι σημαντικότερα για αυτό γράφω με προτεραιότητα.
Ωπα! Τραγούδησε όλη η Ευρώπη
με τον Αλκαίο να τονώνει την εθνική υπερηφάνεια. Πάντα ο διαγωνισμός της Eurovision είχε χαρακτήρα ή
ταν ή επί τας μάχης με ήρωες , προδότες , συνωμοσίες , αντικατασκοπία, συμμαχίες τα πάντα όλα. Και το παλικάρι μας φέτος παρότι έκανε μια τρύπα στο νερό υπερπήδησε τα εμπόδια της αδιαφορίας της ΕΡΤ και των συμμαχιών των κάφρων βορειοευρωπαίων. Στα αξιοσημείωτα του διαγωνισμού προς στιγμή η νίκη της Γερμανίας αλλά στη συνέχεια το ροζ video της νικήτριας. Αν πάντως δεν υπάρξει κάποια δραματική αλλαγή στην οικονομική κατάσταση δε βλέπω άλλη χώρα να κερδίζει τα επόμενα χρόνια. Και βέβαια το πολιτικό παρασκήνιο δεν έλειψε. Οι χώρες όπως εμείς αιμοδότες των Γερμανών δεν τους ψηφίσαμε καν τους παλιοναζι! Όσο για τους άλλους τους ψήφισαν για να τους γλείψουν  σε περίπτωση δανεικών ή γιατί κανείς άλλος δεν έχει λεφτά για να φιλοξενήσει τη διοργάνωση?

Και εκεί που πανηγυρίζουμε για την εθνική ανάταση Σομαλοι πειρατές ντυμένοι με στολές του Ισραηλινού στρατού κάνουν ρισαλτο σε πλοία με ανθρωπιστική βοήθεια που πήγαινε στη λωρίδα της Γάζας. Το τραγικό περιστατικό είχε και μερικούς νεκρούς κυρίως Τούρκους (δεν πειράζει είναι φθηνοί όπως κι οι Παλαιστίνιοι). Αργότερα το Ισραήλ έδωσε 2 video στη δημοσιότητα με σκηνές από την άνανδρη επίθεση που δέχτηκαν οι απροστάτευτοι Ισραηλινοί στρατιώτες από τους ειδικά εκπαιδευμένους και οπλισμένους ακτιβιστές!

Όσο για μας η μιζέρια συνεχίζεται! Σκάνδαλα ξεσπάνε σκάνδαλα κουκουλώνονται! Τα αντιλαϊκά μέτρα πληθαίνουν και επειδή η φτώχεια θέλει καλοπέραση δεν άφησα συναυλία για συναυλία αυτές τις μέρες! Ξεπαραδιαστήκαμε ρε πούστη! Καλά να είμαστε να τρέχουμε γιατί έχουμε και συνέχεια...

Ο Βίος Και Η Πολιτεία Του Σκρουτζ Μακ Ντακ

Φαίνεται παράξενο αλλά δεν είναι! Κάποιος που έχει γράψει για comics όπως το Palestine, το 100 Bullets και το Συμβόλαιο με το θεό  ξαφνικά να γράφει για το Σκρουτζ. Ναι μπορεί να είναι πιο παιδικό κόμικ αλλά αυτό δε σημαίνει ότι απευθύνεται αποκλειστικά σε παιδιά ή αν το κοιτάξεις από την άποψη της δουλειάς που χρειάζεται για να φτιαχτεί δεν σε εντυπωσιάζει!

Ο Σκρουτζ ήταν ο τελευταίος ήρωας που επινοήθηκε από τον Carl Barks από όλους τους γνωστούς ήρωες της Disney. Αρχικά δεν σκόπευε να τον χρησιμοποιήσει πολύ παρά μόνο σε μερικές ιστορίες αλλά ο Σκρουτζ τον διέψευσε και πλέον είναι ο πιο γνωστός και αγαπημένος ήρωας των αναγνωστών!

Ο Don Rosa κατάφερε να αντικαταστήσει επάξια τον Carl Barks και να γράφει ιστορίες ισάξιες. Η δυνατότητα του Rosa να γράφει τόσο καλά αλλά και η αναγνωρισιμότητα που πήρε ο χαρακτήρας του Σκρουτζ είχε σαν κατάληξη να γραφτεί η βιογραφία του.

O Σκρουτζ απέκτησε δικό του περιοδικό που αφηγουταν τις περιπέτειες του. Όσο αναφορά το παρελθόν του όμως δεν είχε γραφτεί τίποτα συγκεκριμένο από το Barks παρά μόνο αναφορές που γίνονται για διάφορες παλιές ιστορίες του. Ο Rosa συγκέντρωσε όλες αυτές τις σκόρπιες πληροφορίες και  προσπάθησε να τις βάλει σε μια χρονολογική σειρά. Πέρα από τη δυσκολία να τις συλλέξει έπρεπε να αντιμετωπίσει και το πρόβλημα τον αντιφάσεων που υπήρχαν σε αυτές τις αναφορές και τέλος να φανταστεί πως μπορεί να γίνανε ακριβώς τα πράγματα.

Κι αν αυτό σας φαίνεται ότι είναι αρκετή δουλειά να σας πω ότι είναι απλά η μισή. Ο Rosa μελετάει την εποχή του Σκρουτζ τους ανθρώπους  τις πόλεις και τις χώρες απ' οπου πέρασε και τα αναπαριστά όλα με φοβερή λεπτομέρεια. Και δεν σταματάει εκεί αλλά μπαίνει και σε πιο βαθιά νερά. Μελετάει σε βάθος όλα τα επαγγέλματα που έκανε ο σκρουτζ και κυρίως αυτό του χρυσοθήρα. Μαθαίνει πως δουλεύανε με τι εργαλεία και ποιες τεχνικές. 

Γενικότερα από τη βιογραφία του ο Σκρουτζ μας διδάσκει ότι τα χρήματα για να έρθουν θέλουν πολύ δουλειά επιμονή καθόλου απογοήτευση και να τα κερδίζουμε πάντα τίμια! Από την άλλη πάλι μας δείχνει πως μπορούν να αλλάξουν τον άνθρωπο να τον κάνουν κακό σκληρό τσιγκούνη. Η Ιθάκη για τον Σκρουτζ ήταν να γίνει το πλουσιότερο παπί στον κόσμο αλλά τελικά αυτό που μετράει περισσότερο και για αυτόν είναι το ταξίδι. Για αυτό και συνεχίζει τις περιπέτειες του!

15-5-2010 Aν club Greece Gone Garage Festival

Σαββάτο βράδυ και πήραμε μια καλή δόση garage (να ακούσουμε τη φαρφίζα μας να γουστάρουμε). Ο κόσμος αρχικά ήταν πολύ λίγος αλλά σιγά σιγά άρχισε να γεμίζει το μαγαζί την ίδια ώρα που ο Κώστας στα decks έψαχνε τη πραμάτια του για να ανασύρει ότι serf rock τραγούδι είχε μαζί του προκειμένου να προλογίσει τη πρώτη μπάντα της βραδιάς! Οι El Bujura (μη ρωτήσετε τι σημαίνει) άνοιξαν τη βραδιά με μπόλικο surf rock λίγο garage και με τη προσθήκη της τρομπέτας  έναν πιο desert ήχο. Ωραία μπάντα άναψαν τα αίματα για τους επόμενους που θα ακολουθούσαν! Οι Snails που ακολούθησαν αντιμετώπισαν και τα περισσότερα προβλήματα με τον ήχο (άδικα πάσχιζαν με τα σινιάλα τους προς τον ηχολήπτη) σε σχέση με τους υπολοίπους αλλά σταθήκαν στο ύψος των περιστάσεων. Με τον βαβουριάρικο και εκρηκτικό ήχο τους (παιδιά η φυσαρμόνικα ήταν όλα τα λεφτά) προετοίμασαν όπως ακριβώς έπρεπε το έδαφος για την εξόρμηση των Frantic V. Τα καρντάσια τα σπάσανε! Έχοντας τα λιγότερα προβλήματα με τον ήχο τρέλαναν το κόσμο. Το ήδη προθερμασμένο κοινό πλέον έβραζε με τον εκρηκτικό ήχο τους! Τέλος γιατί μετά έφυγα οι Yesterday's Thought. Λιγότερο δυναμικοί αλλά σπεσιαλίστες του είδους κράτησαν το κοινό στο σημείο βρασμού που το είχαν φέρει οι προκάτοχοι τους. Ο ήχος κι εδώ προβληματικός! Ο ντράμερ χτυπιόταν σε κάθε τραγούδι για να δώσει στον ηχολήπτη να καταλάβει τι πρέπει να αλλάξει. Δεν πειράζει έτσι είναι αυτές οι συναυλίες λίγο χύμα! Δεν είναι και τόσο κακό το χύμα , είναι? Δε νομίζω έχει τη πλάκα του! Εγώ έσπασα πλάκα πολύ με τον φωτιστή ο οποίος συναγωνιζόταν τους  μουσικούς καθώς για να παίξει τα παρακια της σκηνής είχε μετατρέψει τη κονσόλα σε φαρφίζα (όλα manual ούτε προγράμματα ούτε τίποτα)! Για αυτό οπότε κάπνιζε τα φώτα έσβηναν αφού δεν είχε χέρι ελεύθερο! Όλα καλά, όλα καλά και να μη χανόμαστε!

Για απογοητευμένους

Δεν ξέρω πόσοι μπορεί να το έχετε παρατηρήσει αλλά το τελευταίο καιρό υπάρχει μια μικρή αχτίδα αισιοδοξίας στη ζοφερότητα της ελληνικής πραγματικότητας. Με χαρά σας αναγγέλω ότι υπάρχει μια βιομηχανία που ακμάζει εν μέσω της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τον ελληνικό επιχειρηματικό κόσμο αλλά και τα νοικοκυριά! Η βιομηχανία του πορνό ανθίζει, καλπάζει σε ένα κόσμο που μαράθηκε και πεθαίνει. Όσοι ασχολούνται στις μέρες μας με αυτή τη βιομηχανία κυριολεκτικά ΓΑΜΙΟΥΝΤΑΙ στη δουλειά! Και από λεφτά.... Σίγουρα δεν παίρνουν όλοι καλά λεφτά. Και σε αυτή τη δουλειά υπάρχει μια μισθολογική κλίμακα που ακολουθείται αυστηρώς. Για όσους ενδιαφέρονται βέβαια για τα πολλά λεφτά δεν έχουν να χάσουν τίποτα μπορούν να δοκιμάσουν. Αρκεί να προετοιμαστούν κατάλληλα. Η δουλειά η συγκεκριμένη απαιτεί πολλές ώρες ατομικής προπόνησης αφοσίωση και επαγγελματισμό! Καλή επιτυχία!