Inglorious Basterds

Ο Tarantino επιστρέφει και μάλιστα για τα καλά. Όχι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να περιμένετε ένα καινούριο pulp fiction ή reservoire dogs! Τέτοιες ταινίες δεν πρόκειται να ξαναβγούν από κανένα! Αλλά καταφέρνει να φτιάξει μια άκρως διασκεδαστική ταινία. Είχα ακούσει πολλά πριν πάω να τη δω και για αυτό κράταγα μικρο καλάθι. Εν τέλει το αποτέλεσμα μου το ξεχείλισε. Πρόκειται για μια κλασσική ταινία Tarantino. Μικρές ιστορίες που συνθέτουν μια μεγάλη αντιήρωες μπάσταρδοι που άλλοι πουλάνε το τομάρι τους ακριβά και άλλοι φτηνά δεν μπορείς να ταυτιστείς με κανένα ήρωα (αν χρειαστεί οTarantino μπορεί να σκοτώσει το πρωταγωνιστή και στη μέση της ταινίας) η ζωή δεν έχει αξία όλοι σκοτώνουν και όλοι πεθαίνουν άνθρωποι με πολλές έμμονες κάθαρση δεν υπάρχει αλλά η Νέμεσις πάντα παραμονεύει! Είναι από τα στοιχεία των ταινιών του Tarantino που θα συναντήσουμε και σε αυτή τη ταινία. Όσο κουλό κι αν φαίνεται η ταινία είναι παρωδία των πολεμικών ταινιών. Ο σκηνοθέτης κάνει πολλές αναφορές σε άλλες ταινίες όχι μόνο πολεμικές. Βέβαια εγώ δεν βρήκα τις αναφορές αυτές και μάλλον ελάχιστοι θα τις βρουν και μόνο όσοι είναι σινεφίλ. Παρωδία δε σημαίνει ότι πρόκειται και για κωμωδία αλλά για το μοναδικό τρόπο που καταφέρνει ο Tarantino να βάζει χιουμοριστικά στοιχεία στις ταινίες του! Σίγουρα θα γελάσετε αλλά δεν θα κρατάτε τη κοιλιά σας από τα γέλια. Άλλο ένα βασικό στοιχείο είναι η φλυαρία. Οι γνωστές σκηνές που οι πρωταγωνιστές κουβεντιάζουν για αρκετή ώρα για ότι άσχετο μπορείτε να φανταστείτε και όπως πάντα οι σκηνές αυτές καταλήγουν σε ένα ξαφνικό ξέσπασμα βίας. Να πω ότι ο Tarantino "τολμάει" να αλλάξει τα ιστορικά γεγονότα καινα παρουσιάσει την ιστορία όπως θέλει αυτός. Βέβαια αυτό το πράγμα δεν ενοχλεί κανένα και ο λόγος δεν είναι ο ίδιος ο Tarantino ούτε το στυλ της ταινίας ίσως το ότι η ταινία δεν παρουσιάζει την ιστορία 300 Σπαρτιατών. Το καστ οι ερμηνείες και το soundtrack είναι πολύ προσεγμένα ως συνήθως. Οι φίλοι του Tarantino είναι υποχρεωμένοι να δουν τη ταινία όσο για τους άλλους απλά να ξέρουν ότι η ταινία φλερτάρει με τη βαριεμάρα!

Επισκεφθείτε το πραγματικά πολύ καλό site της ταινίας.

http://www.inglouriousbasterds-movie.com/

Δείτε το τρέιλερ

http://www.youtube.com/watch?v=5sQhTVz5IjQ

Και κάτι ενδιαφέρον

http://www.playboy.com/articles/inglourious-basterds/index.html

Σαντορινη 2009

Διακοπές τέλος! Δυστυχώς! Τέρμα το διάλειμμα τα κεφάλια μέσα! Και τυχερός ήμουνα αφού δεν κόλλησα τη γρίπη των πιθήκων ( δεν δέχομαι ότι υπάρχει γρίπη των χήρων είναι κατασκεύασμα των ΜΜΕ) από κανα τουρίστα που ήταν και πολλοί εκεί στη Σαντορίνη. Πήγα για λίγες μέρες τζαμπαντάν. Να 'ναι καλά ο Πανάγος που με φιλοξένησε! Γνώστης των κρασιών και γκουρμέ τύπος ο κύριος

Παναγιώτης δεν πρόλαβα να φτάσω και πήραμε τους δρόμους του κρασιού για γευσιγνωσιες! Περάσαμε από το κτήμα Σιγάλα για το οποίο έχει γράψει άρθρο αλλά και από το συνεταιρισμό με τη φοβερή θέα στο ηφαίστειο και τους σπασαρχίδιδες τουρίστες και το γαμωξεναγό τους που κάθ

ονταν πάνω από το κεφάλι μας και δεν μας άφηναν να γευτούμε το Vincanto!

Τα κονέ του κυρίου στο συνεταιρισμό είχαν σαν αποτέλεσμα και μια τζαμπαντάν ξενάγηση στο οινοποιείο (η ξενάγηση χρεώνεται όπως τα πάντα στη Σαντορίνη) από το φίλο του το Σπύρο που δουλεύει εκεί. Κατά τα άλλα ίσως είμαι ο μοναδικός άνθρωπος που πήγε εκεί και δεν είδε το ηλιοβασίλεμα στην Οία! Η αλήθεια είναι ότι ο Παναγιώτης δούλευε εκείνη την ώρα γκόμενα δεν είχα μαζί μου οπότε... Δεν θεωρώ ότι διαφέρει το ηλιοβασίλεμα σε κάτι από αλλού.

Τα ίδια χρώματα δημιουργούνται στον ουρανό παντού. Η διαφορο

ποίηση είναι ότι είσαι σε ένα ύψωμα που κατεβαίνει απότομα στη θάλασσα και έχεις την αίσθηση ότι είσαι κοντά στη θάλασσα την ώρα που βλέπεις τον ήλιο να βυθίζεται σε αυτή. Οία! Κάτι σαν το Μοναστηράκι της Σαντορίνης! Τουρίστες της πουτάνας κλασικά κιτς μαγαζιά που πουλάνε τα διάφορα εκφυλι

σμένα είδη λαϊκής τέχνης και το απόλυτο καρακιτσαριό της ταβέρνας mousaka tzatziki και συρτάκι opa! Και στη γκρεμίλα πανάκριβα μαγαζιά και ξενοδοχεία. Ένα καλοστημένο σκηνικό για τους τουρίστες του είδους!

Αν και περίμενα ότι θα έβρισκα πλούσια νυχτερινή ζωή εν τέλει δεν είδα αυτό που περίμενα Όλη η νυχτερινή ζωή περιορίζεται στα Φυρά κυρίως και στο Καμάρι. Βέβαια στα Φυρά γίνεται της Π Ο Ρ Ν Η Σ!

Επισκέφθηκα και το Tithora και δε βαράει άσχημα (να πάτε). Έμεινα πάντως έκπληκτος με την αγορά στα Φυρά. Έχει της πουτάνας τα μαγαζιά τα οποία μένουν ανοιχτά μέχρι αργά ότι και να

πουλάνε! Από παραλίες δε θα έλεγα ότι επισκέφθηκα τις πιο γνωστές καθότι και εγώ και ο Πανάγος μάλλον πάσχουμε από αγοραφοβία! Βέβαια οι απόμερες παραλίες έχουν και τα καλά τους και μιλάω για τις

γυμνίστριες. Το σκηνικό το χαλάνε κάτι τυπάκια που έρχονται και πετάνε το παπάρι τους έξω. Και ποιος έχει όρεξη ρε φίλε να βλέπει το παπάρι σου ...μας ρώτησε (α ρε και να 'χα τις ρακέτες να του έριχνε του πούστη μια με το μπαλάκι στα αρχίδια να δω τι θα έκανε!).

Στα highlights η μπριζόλα XL που έφαγα στον κρητικό! Και την έφαγα όλη όπως προστάζει η τελετή μύησης και ήταν και μεγάλη και μην ακούσετε καμιά κουφάλα αν πει τίποτα διαφορετικό! Για να κλείσω θα πω ότι η Σαντορίνη είναι ένα όμορφο νησί αν και έχει τη τυπική ξεραήλα των Κυκλάδων με αρκετές ιδιαιτερότητες που το κάνουν να ξεχωρίζει. Πέρα από όλα τα κιτς τουριστικά που μας εκνευρίζουν έχει και πολλά άλλα που μπορείς να δεις. Σίγουρα δεν την ερωτεύθηκα όπως πολλοί μου παν αλλά σίγουρα την εκτίμησα!

Μέτα απο παρακάλια του γουρουνιού ανεβάζω μερικές φωτό απο την συναυλία των U2 στο Βερολίνο. Δεν έχει review αλλά απο τις συναυλίες 14/15-08 θα επανέλθω και με review!

Προσοχή ο σκύλος δαγκάνει

Για τους φίλους που μόλις πήραν καινούριο αυτοκίνητο και τρέμει το φιλοκάρδι τους κάθε φορά που το αφήνουν στο δρόμο υπάρχει πλέον λύση.

Το συγκεκριμένο αυτοκόλητο κάνει θραύση στη παγκόσμια αγορά, και κάνει τους διαρρήκτες να τρέπονται έντρομοι σε φυγή.

Για περισσότερη ασφάλεια μπορείτε να προμηθευτείτε και το ίδιο το ζώον που τυγχάνει να είναι και το αγαπημένο αξεσουάρ της Πάρις Χίλτον και του εθνικού μας στάρ Ανδρέα Ευαγγελόπουλου.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τα email

paris@hilton.com

ethnikos@star.gr

με την ένδειξη "chihuahua my love"

μα είναι δυνατόν;

Αυτό είναι θέμα το οποίο θα πρέπει να θέσουμε.

Το ξέρω ότι η μέρες μας είναι περίεργες και τίποτα δεν μας κάνει εντύπωση.

Αλλά είναι δυνατόν γουρούνι να αγοράζει αυτοκίνητο;

Και μάλιστα γερμανικό αυτοκίνητο!!!

Με τόσο χοιρινό που τρώνε αυτοί οι γερμαναράδες;

Ναι! αγαπητοί. Αναφέρομαι στο δικό μας το μαύρο γουρουνάκι...

Ποίο θα είναι το επόμενο βήμα?

Να αρχίζει να ασπρίζει ως άλλος Michel Jackson;

Να αρχίσει να πίνει μπύρες ως γνήσιος γερμανός;

Μήπως για όλα φταίει η νέα γρυπή;

Να αγόρασε αυτοκίνητο για να την κάνει με γρήγορα γκάζια προς μια ποιο ασφαλή χώρα?

Η’ μήπως είναι κλασικό σύμπτωμα της νόσου, μαζί με τον πυρετό; Ας μην ξεχνάμε ότι με την έναρξη της νόσου όλοι έτρεξαν να αγοράσουν αυτοκίνητο (μεγάλου κυβισμού μάλιστα). Με τις ευλογίες της κυβέρνησης βέβαια.

Και από τον Σεπτέμβρη που περιμένουμε νέα έξαρση της γρίπης η κυβέρνηση επαναφέρει το μέτρο της απόσυρσης.

Κάτι βρωμάει στο Βασίλειο των χοίρων...

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΠΗΡΑ!

Mazda 2

1500cc

103hp

κτήμα σιγάλας

Επίσκεψη στο Κτήμα Σιγάλα. Η Σαντορίνη είναι γνωστός προορισμός διακοπών για πολλούς Έλληνες και ξένους τουρίστες κάθε χρόνο. Καθώς λοιπόν θα πηγαίνετε στην Οία για να δείτε το ηλιοβασίλεμα ξεκλέψτε λίγο χρόνο και επισκεφτείτε το Κτήμα Σιγάλα. Έχει ένα ήρεμο και συμπαθητικό χώρο γευσηγνωσίας περιτριγυρισμένο από αμπέλια. Μια σπιτική αυλή. Εκεί θα βρείτε την Μαρία και την Στέλλα για να σας μιλήσουν για τα κρασιά του κτήματος και για την καλλιέργεια της αμπέλου στην Σαντορίνη. Αν θέλετε μπορείτε και να τσιμπήσετε κάτι δοκιμάζοντας την παραδοσιακή κουζίνα του νησιού από τα χέρια του Δημήτρη.

Το κτήμα ιδρύθηκε το 1991 και στεγάστηκε αρχικά στην παραδοσιακή κάναβα του Πάρι Σιγάλα. Μερικά χρόνια αργότερα μεταφέρθηκε στο νέο χώρο της οπού και βρίσκετε μέχρι σήμερα. Παράγει κάθε χρόνο περίπου 300 000 φιάλες από 240 ιδιόκτητα στρέμματα, ενώ αγοράζει και σταφύλια από μικρούς αμπελοκαλλιεργητές.

Παράγει συνολικά 7 ετικέτες, 3 λευκά ξηρά κρασιά, 2 ξηρά κόκκινα, και 2 φυσικώς γλυκούς οίνους (καθώς και χύμα λευκό κρασί σε tetrapack συσκευασίες των 10 λίτρων).

Ο ιδεολογία τους Πάρι Σιγάλα διαφέρει από τους υπόλοιπους οινοπαραγωγούς του νησιού. Θα μπορούσαμε να τον χαρακτηρίσουμε ‘αιρετικο’. Απομακρυσμένο οινοποιείο από τον Πύργο όπου βρίσκονται τα περισσότερα αμπέλια και οινοποιεία. Ο μοναδικός που έχει και γραμμικούς αμπελώνες, ξεφεύγοντας από τον παραδοσιακό τρόπο του νησιού, την κουλούρα. Δεν φοβήθηκε τα καιρικά φαινόμενα και αντιμετώπισε τους ισχυρούς ανέμους φυτεύοντας τους γραμμικούς αμπελώνες στο ύψος της θάλασσας και την ελλείψει νερού με αυτόματο πότισμα, ποτίζοντας τα αμπέλια όταν χρειάζεται.

Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας του Πάρι Σιγάλα φαίνετε και στην δοκιμασία των κρασιών του.
Ασύρτικό-Αθήρι. Το φρέσκο κρασί του οινοποιείου. Ένα μπλέντ ¾ Ασύρτικό που δίνει το δροσερό και γεμάτο σώμα και ¼ Αθήρι που δίνει την φρουτώδη μύτη στο προϊόν. Ένα κρασί με καλή σχέση ποιότητας/τιμής για το καθημερινό τραπέζι, αφού ταιριάζει γάντι στα περισσότερα ελληνικά καλοκαιρινά πιάτα. Για τους παλιούς φίλους του Σιγαλά πρόκειται για το Νιαμπελο λευκό που πριν από 3 χρόνια άλλαξε όνομα.
Σαντόρίνη. Το Ασύρτικο της Σαντορίνης σ’ όλο του το μεγαλείο. Όταν είναι φρέσκο έχει έντονη μύτη οπού κυριαρχούν τα εσπεριδοειδή αλλά και φρέσκα φύλλα πράσινου τσαγιού και το πεπόνι. Στο στόμα έχει τραγανή οξύτητα που την μαλακώνει η γλυκύτητα της αλκοόλης, ενώ ο ορυκτός χαρακτήρας βρίσκετε σε χειμερία νάρκη. Αν πάλι δοκιμάσετε μια Σαντορίνη τουλάχιστον 2-3 ετών έρχεστε σε επαφή με ένα άλλο οίνο. Ο φρουτώδης χαρακτήρας περνά σε δεύτερο ρόλο ενώ τα ορυκτά χαρακτηριστικά μαζί με την αλλατότητα και την μεταλλικότητα γίνονται πρωταγωνιστές. Στο στόμα ο συνδυασμός υψηλής οξύτητας, ορυκτού και υψηλής αλκοόλης γίνουν ένα τέλεια στρογγυλό κρασί που ζητά φαγητό. Επιδέχεται παλαίωση πάνω από 8 χρόνια.

Σαντόρίνη βαρέλι. Ότι ισχύει για το Σαντόρινη πάνω-κάτω αλλά με προσθήκη της βανίλιας στην μύτη και της πιπεράτες νότες στο στόμα. Ίσως να ήθελε λίγο λιγότερο βάρέλι.

Νιάμπελο. Ο Σιγάλας εδώ μαλακώνει τις επιθετικές ταννίνες και την οξύτητα της Μανδηλαριάς με 30 % Αγιωργήτικο που φέρνει από την Νεμέα που επιπλέον θα δώσει και τους αλκοολικούς βαθμούς που λείπουν από την τοπική ποικιλία. Δοκίμασα του 2004 (5 ετών δηλαδή) αλλά δεν του φαίνετε καθόλου. Ένα εξαιρετικό κόκκινο κρασί για το καθημερινό τραπέζι.

Μαυροτράγανο. Το Κτήμα Σιγάλας πίστεψε ότι αυτή η σπάνια γηγενής ποικιλία μπορεί να δώσει μεγάλα ερυθρά κρασιά και φαίνετε να δικαιώνετε. Μέχρι το 2006 χρησιμοποιούσε σταφύλια από τους παραδοσιακούς αμπελώνες και υπέρβαλε στο βαρέλι. Από το 2007 το Μαυροτράγανο αρχίζει να βρίσκει το δρόμο του. Περίπου το 50% προέχετε από τους γραμμικούς αμπελώνες που έχουν φυτευτεί γύρω από το κτήμα, ενώ γίνετε και ποιο ορθολογική χρήση του ξύλου. Ζωντανό ερυθρό χρώμα. Αρώματα βυσσινάδας, βιολέτα και λικουιριτζιας. Μαλακό στόμα με νότες βουτύρου (αν και δεν κάνει μηλογαλακτική), βανίλιας, βύσσινου και πιπεριού. Η λίγο τονισμένη οξύτητα μάλλον προέρχεται από το νεαρό της ηλικίας των αμπελιών. Η παραγωγή είναι περιορισμένη και για αυτό δύσκολα θα το βρείτε έκτος Σαντορίνης.

Vinsanto και Απηλιώτης. Τα δύο φυσικώς γλυκά κρασιά του οινοποιείου. Από λευκές ποικιλίες το πρώτο (Ασύρτικο και Αηδάνι) από Μανδηλαριά το δεύτερο. Τα σταφύλια έχουν λιαστεί ώστε να δώσουν γλεύκος με περισσότερα σάκχαρα. Η αλκοόλη και στα δυο είναι χαμηλή, μόλις 9 %. Ιδιαίτερα κρασιά και τα δυο με τονισμένη την γλυκιά γεύση. Το Vinsanto λόγω της οξύτητας και του ορυκτού χαρακτήρα του Ασύρτικου και ο Απηλιώτης λόγω των ταννινών της Μανδηλαριάς. Εξαιρετικά γλυκά κρασιά.