A Place To Bury Strangers - Transfixiation

Προβλέπω ότι η υποδοχή που θα έχει το transfixiation θα είναι "μια από τα ίδια" και σίγουρα υπάρχει δόση αλήθειας. Οι a place to bury strangers κάνουν αυτό που ξέρουν να κάνουν καλά χωρίς εκπλήξεις. Μπορεί το transfixiation  να μην σου σκάει στη μάπα όπως το Exploding head ή για τους πιο σκληροπυρινικούς το ομότιτλο αλλά ακούγεται άνετα. Άλλωστε η μπάντα με το Strange moon είχε δείξει ότι είναι σε καλή κατάσταση και αυτό βγαίνει και στο transfixiation χωρίς όμως να μπορώ να το συγκρίνω με κάποια παλιότερη κυκλοφορία.

Villagers Of Ioannina City - Zvara/Karakolia EP

Οι χωριάτες έχουν πάρει φόρα για τα καλά και δεν σταματάνε πουθενά! Μετά το καταπληκτικό Riza,  τις επιτυχημένες συναυλίες και δυο εξαιρετικές κριτικές που πήραν προσφάτως από γερμανικά περιοδικά, αποφάσισαν να μας δώσουν δυο νέα τραγούδια. Εντάξει, τα τραγούδια δεν είναι τόσο νέα καθώς τα παίζουν καιρό τώρα στις συναυλίες τους, αλλά δεν είχαν μέχρι τώρα ηχογραφηθεί. Το "Καρακόλια" είναι το γνωστό ρεμπέτικο τραγούδι "Τούτοι οι μπάτσοι που ήρθαν τώρα". Η διασκευή γνωστή, μόνο που στη studio ηχογράφηση παραχώρησαν τον πρώτο ρόλο στα λαϊκά όργανα (μπουζούκι,τζούρας και μπαγλαμάς). Το "Ζβάρα" είναι ένα ακόμα τραγούδι με μυρωδιά Ηπείρου. Τα δυο αυτά τραγούδια διατίθενται για κατέβασμα από το site τους (http://vicband.bandcamp.com/album/zvara-karakolia-ep), ενώ μας προϊδεάζουν για την κυκλοφορία ενός ακόμα EP.

Για τον ύπνο

Πες μου εσυ που κοιμάσε τόσο εύκολα, πως μπορείς να το κάνεις? Πως μπορείς να κοιμάσε τόσο εύκολα τόσο γρήγορα οπουδήποτε κι οπότε θέλεις? Σε Βλέπω να ψάχνεις τις τσέπες να πιάνεις κάτι να λες " ωχ βρήκα έναν ύπνο, ας τον πάρω!" και να κοιμάσε. Κοιμάσε με ανοιχτά τα μάτια, περπατάς μιλάς κι όμως κοιμάσε. Τόσο ήσυχη έχεις την σύνδεση σου? Έχεις λύσει όλα τα προβλήματα σου ? Έχεις αποβάλλει όλα σου τα άγχη?
Έτσι μίλησε ο Μαυρογουρουνιος.

Philm - Fire From The Evening Sun

Πολλά τα ακούσματα τον τελευταίο καιρό και πραγματικά το σκεφτόμουν από που να ξεκινήσω και που να τελειώσω. Τελικά αποφάσισα ότι το πιο σωστό και δίκαιο (και για όλο τον κόσμο λογικό) είναι να ξεκινήσω με αυτό που μου άρεσε περισσότερο. Όσο για τα υπόλοιπα , προσεύχομαι στον Όσιο Μαυρογουρούνιο να μου δώσει όρεξη και έμπνευση για να γράψω!
Για όσους δεν γνωρίζουν τους Philm να τους πω ότι είναι το παρεάκι που νταραβερίζεται τα τελευταία χρόνια ο Lombardo (ex Slayer). Το Fire From The Evening Sun είναι η δεύτερη κυκλοφορία τους μετά το Harmonic. Ηχητικά σίγουρα υπάρχει μια συνέχεια στο δεύτερο άλμπουμ μόνο που τώρα μπαίνουν σε πιο stoner και sludge μονοπάτια. Οι περίεργοι ψυχεδελικοί, jazz πειραματισμοί έχουν περιοριστεί κατά πολύ αλλά τα τραγούδια τους παραμένουν πολυδιάστατα. Αναφέρω ως παράδειγμα το ομότιτλο κομμάτι του άλμπουμ το οποίο έχει τόσες αλλαγές που νομίζεις ότι διαρκεί δέκα λεπτά αντί για τεσσεράμισι που είναι η πραγματική του διάρκεια, αλλά και το Corner Girl το οποίο είναι ένα ήρεμο τραγουδάκι με πιάνο μακρυά από ότι έχεις ακούσει μέχρι εκείνη τη στιγμή που κάποια στιγμή γυρίζει σε latin ρυθμούς!
Η επιλογή τους να μην ηχογραφήσουν δεύτερη κιθάρα προσωπικά μου άρεσε. Πρώτον δεν θάβεται το εκπληκτικό rythm session (καθότι στα ντραμς και στο μπάσο δεν είναι τίποτα τυχαίοι) δεύτερον έχεις την πλήρη αίσθηση του τι θα ακούσεις στη συναυλία τους και τέλος αυξάνει την 70s αισθητική που αναπόφευκτα υπάρχει λόγω των stoner στοιχείων.
Στα αρνητικά σίγουρα είναι η όχι τόσο καλή παραγωγή και η φωνή του Nestler (αν και βελτιωμένη σε σχέση με το Harmonic).
Για να μην πλατειάζω το άλμπουμ είναι πολύ καλό και αν τους βγάλει ο δρόμος τους ξανά από τα μέρη μας δεν θα έλεγα όχι! (Αν θες να μάθεις για την πρώτη φορά που ήρθαν διάβασε εδώ)

Sin City : Η Κυρία Θέλει Φόνο

Όταν ξεκινάς να πας να δεις το Sin City2 ξέρεις τι θα δεις δεν περιμένεις κάτι πολύ διαφορετικό από το πρώτο. Έχει προσθέσει μερικές διαφορετικές πινελιές ο Rodriguez αλλά κατά βάση ακολουθεί την αισθητική του πρώτου.
Πας λοιπόν γιατί γούσταρες το πρώτο
Πας γιατί ο Marv είναι ακόμα πιο απολαυστικός
Πας να σε τρελάνει η μικρή Nancy
Πας γιατί η Eva Green είναι ισοπεδωτική
Αλλιώς δεν πας καθόλου.
Τέσσερις ιστορίες με βασική αυτή που η κυρία θέλει φόνο που είναι και από τις παλιότερες του Miller. Μια από τις σύντομες ιστορίες άλλο ένα Σάββατο βράδυ και δυο που έχουν γραφτεί πρόσφατα τις οποίες δεν τις γνώριζα και δεν βρήκα τίποτα όσο κι αν έψαξα (σε κόμικ εννοώ) . Πιθανότατα η ιστορία της Nancy ίσως να γράφτηκε ώστε να υπάρχει και μια συνέχεια από το πρώτο μέρος. Αντίθετα το η κυρία θέλει φόνο προηγείται του μεγάλου ξεπαστρέματος που είδαμε στο πρώτο Sin City. Η αλήθεια είναι ότι έχουν περάσει αρκετά χρονιά από τότε που διάβασα το η κυρία θέλει φόνο αλλά έχω την εντύπωση ότι υπάρχουν κάποιες αλλαγές στην ιστορία.
Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να προσθέσω κάτι η συνέχεια επί της οθόνης.

Bodycount - Manslaughter

Έχουν περάσει πολλά χρόνια από το πρώτο άλμπουμ τους που δήλωναν "bodycount 's in the house" δημιουργώντας τη δική τους αίσθηση στην τότε εναλλακτική metal σκηνή! Μετά από δύο μέτρια άλμπουμ ο Mr copkiller υποδύθηκε ένα κάρο έννομα πρόσωπα ( players,law and order) στην τηλεόραση, κάνανε κι ένα άλμπουμ που πέρασε και δεν ακούμπησε, οι περισσότεροι από το αρχικό σχήμα πέθαναν και τέλος πάντων δεν περίμενα ότι θα άκουγα κάτι για αυτούς ξανά. Κι όμως κάποια στιγμή πήρα πρέφα ότι κυκλοφόρησαν νέο άλμπουμ. Χαμογέλασα! Και δεν το ακούω λέω,  έτσι να θυμηθώ τα παλιά.Προσδοκίες δεν υπήρχαν.Κι όμως το manslaughter έσκασε σαν κεραυνός εν αιθρία!
Μπορεί το αρχικό σχήμα να μην υπάρχει αλλά υπάρχει η ψυχή της μπάντας. Ice t και Ernie c φτιάχνουν ένα άλμπουμ που είναι ότι καλύτερο έχουν κάνει μετά το ντεμπούτο τους. Στο manslaughter δεν θα βρείτε τις θεατρικές εισαγωγές του ice t τύπου smoked pork και τους κοινωνικούς σχολιασμούς του κατά τα άλλα κινείται στα στάνταρ του. Τα βάζει με όλους και με όλα, ραπαρει και βρίζει με την ψυχή του! Από την άλλη ο Ernie c πλαισιώνει τους στίχους του ice t με ωραίες μελωδίες και riff πετυχαίνοντας ο ήχος του να ακούγεται αρκετά metal (πότε nu πότε thrash) και σίγουρα αρκετά εντός εποχής.
Πέρα από τις συνθέσεις των Ice t και Ernie c υπάρχουν και δυο διασκευές. Το 99 problems του Jay z και το Institutionalized των Suicidal Tendencies. Αλλά όταν λέμε διασκευές εννοούμε διασκευές. Έχουν κρατήσει την μουσική και την κεντρική ιδέα του τραγουδιού άλλα οι στίχοι έχουν αλλαχθεί κι έχουν προσαρμοστεί σε τέτοιο βαθμό που πιο Ice t πεθαίνεις!
Για να μην πλατειάζω το Manslaughter αξίζει την προσοχή μας κι ειδικά όσων γουστάρουν τους Bodycount από παλιά.

Godsmack - 1000 Horsepower

Οι godsmack με το Oracle μπήκαν στην ώριμη περίοδο τους κι απέδειξαν ότι μπορούν να κάνουν καλά άλμπουμ. Όμως μετά το Oracle φαίνονταν ότι πήγαιναν για αναστολή εργασιών. Ο Sally Εrna ξεκίνησε σόλο καριέρα (έκανε ένα αξιόλογο άλμπουμ). Εντάξει είπαμε σειρά τώρα έχει ένα νέο άλμπουμ των godsmack! Μετά έκανε και ταινία ( τραγική και η ταινία κι ο κοντός) . Ωχ κάτι δεν πάει καλά! τελικά κάτι live ξεκίνησαν και τελικά μπήκαν στο στούντιο. Μετά από όλα αυτά φοβόμουν ότι δεν θα κάνουν κάτι καλό. Η πρώτη κρυάδα ήρθε με το single 1000 horsepower. Δεν με ενθουσίασε. Παρ' αυτά άκουσα το άλμπουμ με χαμηλές προσδοκίες αλλά όχι με προκατάληψη. 'Άλλωστε οι godsmack δεν είναι μπάντα που για κάποιο λόγο τους περιμένω στη γωνία για να τους τα χώσω αντίθετα ήταν ελπίδα να ακούσω κάτι καλό φέτος! Ο ήχος είναι ο γνωστός godsmack ήχος με ελάχιστες προσθήκες,  οι συνθέσεις είναι πιο μελωδικές πιο εύκολες και η πώρωση έχει περιοριστεί σχεδόν δεν υπάρχει αν και το άλμπουμ έχει δύναμη. Από τα τραγούδια δύσκολο να ξεχωρίσεις κάποιο,  όλα κινούνται λίγο πολύ στο ίδιο επίπεδο. Συνοψίζοντας για το άλμπουμ, για godsmack είναι ψιλοαπογοήτευση. Δεν είναι όμως τόσο τραγικό,  μπορείς να το ακούσεις ευχάριστα αλλά πιθανότατα σε κανά χρόνο δεν θα το θυμάσαι. Ούτε θα συμπεριλάβεις κάποιο τραγούδι στα Best of των godsmack. όσοι είσαστε fan ( ξέρεις εσύ ότι αναφέρομαι σε σένα)  να το ακούσετε, οι υπόλοιποι προτιμήστε το faceless!