Soulfly : Savages

Εντάξει , παραδέχομαι ότι το τελευταίο άλμπουμ τους που μου άρεσε ήταν το Dark ages. Γνώριζα ότι το Savages θα είχε το στυλ των τελευταίων άλμπουμ δηλαδή θα ήταν ακραίο και τραχύ. Κι όμως το άκουσα. αλώστε με τον Cavalera νιώθω ότι μεγαλώσαμε μαζί. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι κακό αλλά εγώ θα προτιμήσω την progressive πλευρά του Max όπως επίσης θα δεχτώ ότι δεν βρίσκεται σε τέτοια φάση (ο ίδιος το δήλωσε). Οπότε μάλλον θα περιμένω.
Τέλος πάντων αυτά που αξίζει να αναφερθούν για το savages είναι ότι έχει μερικά μελωδικά αν και παλαιομοδιτικα σόλο στη κιθάρα, έχει μερικές ενδιαφερουσες συνεργασίες και τη συμμετοχή του γιου του Max, Zyon στα τύμπανα(σε όλο το άλμπουμ).
Οι φίλοι του ακραίου ήχου ακούστε το. Όσοι πάλι προτιμάτε τις μέρες του Prophecy και του Primitive θα περιμένετε!

Newsted : Heavy Metal Music

Επανεμφάνιση του Newsted με την προσωπική του μπάντα που φέρει και το όνομα του. Φρόντισε φυσικά να μας προϊδεάσει με ένα EP (Metal) που είχε κυκλοφορήσει νωρίτερα αυτή τη χρονιά. Το πρώτο λοιπόν άλμπουμ κινείται στο στυλ που είχε φανερώσει με την κυκλοφορία του EP, δυνατό, βρόμικο, με κάποια στοιχειά κλασσικού thrash και χωρίς πολλές αναφορές στην εποχή των metallica. Αν και ο τίτλος τόσο του άλμπουμ όσο και του EP μαρτυρούν κάποιο κόμπλεξ ο Newsted κάνει αυτό που θέλει και γουστάρει. Σε γενικές γραμμές το Heavy Metal Music δεν εντυπωσιάζει αλλά κινείται στην μετριότητα. Ακούγεται ευχάριστα αλλά δεν πρόκειται να το ακούσεις πολλές φορές. Η συνολική προσφορά του άλμπουμ είναι ένα ευχάριστο άκουσμα , κάνα δυο καλά τραγούδια και ένα ακόμα πάτημα για να τη λέμε στα άλλα τα τομάρια!

Punk Rock Jesus

Το Punk Rock Jesus είναι η μίνι σειρά του Sean Murphy που κυκλοφόρησε από την Vertigo (την οποία εμπιστευόμαστε ) και ολοκληρώθηκε με το έκτο τεύχος σχετικά πρόσφατα.
Στο πολύ κοντινό μέλλον μια επιστήμονας επιδοτούμενη από ένα τηλεοπτικό κανάλι θα κλωνοποιήσει τον πρώτο άνθρωπο μάλιστα παίρνοντας DNA από τη σινδόνη του Τορίνο με σκοπό να κλωνοποιήσει τον Ιησού. Έτσι λοιπόν στήνεται ένα μακροχρόνιο reality show που παρουσιάζει τη καθημερινή ζωή του " μικρού Ιησού " της μητέρας του αλλά και ενός μπράβου ( πρώην στρατιώτης του IRA ) που τους προστατεύει με κάθε τρόπο καθώς  η εκπομπή αποκτάει πολλούς θεατές άλλα και πολλούς εχθρούς. Η παραγωγή  δένει με συμβόλαια όλους τους εμπλεκόμενους στο show και στην ουσία τους κρατάει φυλακισμένους . Το κοινό παρακολουθεί το νεαρό αγόρι σε ένα αποστειρωμένο περιβάλλον χωρίς ανθρώπινη επαφή να εκπαιδεύεται να γίνει ο Ιησούς Νο2. Τα πράγματα όμως αλλάζουν ο νεαρός αρχίζει σιγά σιγά και βλέπει πέρα από αυτά που τον διδάσκουν γίνεται οπαδός της punk μουσικής και το σκάει από το show.
Για να μην τα πολυλογώ το Punk Rock Jesus είναι κάτι παραπάνω από την ιστορία που μας διηγείται. Ο φανατισμός η εκδίκηση οι ηθικοί φραγμοί η θρησκεία είναι μερικά από αυτά που διαπραγματεύεται. Χωρίς πολλά λόγια απλά διαβάστε το.

Man Or Astroman : Defcon 5..4..3..2..1

Δώδεκα χρόνια απουσίας από τη δισκογραφία αλλά το σκάσανε το καλό το αλμπουμάκι. Δεν υπήρξα ποτέ μεγάλος οπαδός των Man Or Astroman αλλά πιστεύω ότι το Defcon είναι πολύ καλή δουλειά. Αν και γνωστοί για τα surf και space στοιχεία το de
fcon ακούγεται λίγο πιο alternative που δεν είναι κακό αντιθέτως δίνει μια φρεσκάδα στον ήχο. Μπορεί να μην ανακαλύψεις το τραγούδι που θα φωνάξεις "ουαου τι κομματάρα είναι αυτή!" μπορεί κάνα δυο κομμάτια , αν και εξυπηρετούν την ατμόσφαιρα του δίσκου και γενικότερα της μπάντας, να μη σε πείραζε να δεν υπήρχαν στο άλμπουμ αλλά στο σύνολο του αφήνει πολύ καλές εντυπώσεις. Η προσγείωση τους μετά από δώδεκα χρόνια κρίνεται επιτυχημένη κι εσύ θα βάλεις το cd στο reapet για να το ακούσεις και δεύτερη και τρίτη φορά και βάλε!

Μπικγ Χιτ

Αν δεν κάνω λάθος ήταν το 2008 όταν στα πλαίσια του  φεστιβάλ ελληνικού καλτ κινηματογράφου είχα παρακολουθήσει τη ταινία του Ζωναρα "Ο γιος του τσαρλυ". Τότε είχε προσπαθήσει να κάνει μια  b movie,ταινία noir - pulp για να την ευχαριστηθεί αυτός και το κοινό.  Κι όμως δούλευε συνεχώς για να μπορέσει να παρουσιάσει κάτι καλό στο μέλλον και το κατάφερε!
Το μπιγκ χιτ βασίζεται σε μια κλασσική ταινία noir του Fritz Lang τη μεγάλη κάψα. Ομολογώ ότι δεν την είχα δει τη ταινία ακόμα κι όταν ξεκίνησα να γράφω το άρθρο. Για κάποιο λόγο δεν το ολοκλήρωσα και καλύτερα γιατί τελικά είδα την αυθεντική ταινία και μπορώ να κρίνω καλύτερα.
Έχοντας ένα καλό σενάριο κι ένα μπούσουλα από την πρωτότυπη ταινία (που εν τελεί την ακολουθεί πιστά) τα στοιχήματα για τον Ζωναρά είναι τα εξής: Η προσαρμογή του σεναρίου στη σύγχρονη Ελλάδα, το χαμηλό budget και φυσικά να δώσει κάτι παραπάνω ή διαφορετικό ή το στίγμα του στην ταινία.
Η προσαρμογή του σεναρίου είναι αρκετά καλή, τα στριπτιτζάδικα της Συγγρού γίνονται ο χώρος δράσης των γκάνγκστερς και οι βίλες της Κηφισιάς οι κατοικίες τους. Σίγουρα η κοψιά του αστυνομικού δεν είναι αυτή που γνωρίζουμε αλλά δεν μας ενοχλεί καθόλου!
Δυο πολύ έξυπνα τεχνάσματα βοηθάνε να μη φανεί το χαμηλό κόστος της ταινίας. Πρώτα από όλα η ταινία δεν έχει φοβερή δράση (σκηνές πυροβολισμών, ανατινάξεις και τέτοια κόλπα) πράγμα το οποίο τον βοηθάει. Από την άλλη πάλι σε κάποιες περιπτώσεις , χρησιμοποιεί το τέχνασμα της τηλεόρασης. Δηλαδή ο πρωταγωνιστής παρακολουθεί τηλεόραση (δεν είμαι σίγουρος αλλά μάλλον οι σκηνές είναι από την πρωτότυπη ταινία) ακούει την έκρηξη βγαίνει έξω και η κάμερα μένει στην τηλεόραση που δείχνει την υπόλοιπη δράση με το φλεγόμενο αυτοκίνητο.
Το δεύτερο τέχνασμα που προσθέτει και μια διαφορετική αισθητική στην ταινία είναι το ντουμπλάρισμα των ηθοποιών. Μπορεί να χρησιμοποιεί ερασιτέχνες ηθοποιούς χωρίς όμως να φαίνεται τόσο πολύ αφού η φωνή προέρχεται από επαγγελματία ηθοποιό. Οι φωνές είναι αυστηρά επιλεγμένες βαθιές και μπάσες που δένουν απίστευτα με την ατμοσφαίρα της ταινίας. Οι προηχογραφημένοι ήχοι το ασπρόμαυρο το παιχνίδι των σκιών η πολύ καλή φωτογραφία δημιουργούν ένα σύνολο που αν όχι σε εντυπωσιάζει άλλα σίγουρα δεν μπορεί να σε αφήσει αδιάφορο!
Πληροφορίες για την πρωτότυπη ταινία : http://www.imdb.com/title/tt0045555/?ref_=sr_1
Πληροφορίες για την ταινία του Ζωναρά : http://zonarasproductions.blogspot.gr/
Και για να καταλάβετε τι λέω δείτε το trailer.

Bombino - Nomad

Παράξενο άλμπουμ άλλα ενδιαφέρoν. Οι χαρακτηρισμοί που μπορείς να του δώσεις πολλοί. Γράφε!  Αφρικάνικο blues, τα blues της ερήμου , τα blues της Σαχάρα , ethnic κ.α. Τέλος πάντων ο Bombino μας έρχεται από το Νίγηρα από τη φυλή των Τουαρέγκ και έμαθε κιθάρα μόνος του. Πάρα αυτά κατάφερε να δημιουργήσει αίσθηση και να γίνει γνωστός για αυτό και στη παραγωγή του Nomad βρίσκεται ο Dan Auerbach χωρίς όμως να προσφέρει κάτι το ιδιαίτερο. Ο ήχος στα αυτιά μας φαντάζει κάτι διαφορετικό και φρέσκο και μάλιστα από έναν καλλιτέχνη που δεν ξέρει από μουσική βιομηχανία και παίζει με την ψυχή του. Οι καλές στιγμές αρκετές! Τα προβλήματα?  Κυρίως ότι είναι ένα επίπεδο άλμπουμ που κινείται σε συγκεκριμένο τέμπο χωρίς αλλαγές ξεσπάσματα και ότι άλλο μπορεί να δώσει παραπάνω ενδιαφέρον και σίγουρα η γλωσσά.  Η επιλογή του να τραγουδήσει σε κάποια διάλεκτο των Τουαρέγκ μας δυσκολεύει!  Πρώτον γιατί δεν καταλαβαίνουμε τίποτα δεύτερον γιατί είναι κάτι πολύ ξένο στα αυτιά μας. Για να ολοκληρώσω λίγοι θα εκτιμήσουν τον ήχο αυτό αλλά όσοι ψάχνονται να ακούσουν νέα και διαφορετικά πράγματα καλό είναι να το ακούσουν!

Βαραββας

Έφτασε μεγάλη παρασκευή και ακόμα δεν έχω καταλάβει ότι έχουμε Πάσχα! Σκέψου ότι ούτε trailer δεν έχω δει ακόμα του Ιησού από τη Ναζαρέτ.  Κι όμως είμαι σίγουρος ότι κάπου παίζει. Δεν επανέρχομαι γιατί τα έχω ξαναπεί κατά το παρελθόν.  Μόλις λοιπόν χθες το απόγευμα κατάφερα να πάρω λίγη τζούρα από τον Βαραββα! Αντονι Κουιν και δε συμμαζεύεται! Ναι τώρα το καταλαβαίνω έχουμε Πάσχα! Αλλά αυτό που συνεχίζω να μην καταλαβαίνω είναι γιατί δεν παίζουμε την ελληνική εκδοχή του βαραββα που τα σπάει!